បញ្ញាសូត្រទី ២

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បញ្ញាព្យាករណ៍ ( ការឆ្លើយប្រស្នា ) នេះមាន ៤ យ៉ាង ។ បញ្ញាព្យាករណ៍ ៤ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ ។ ម្នាលភិក្ខុ ទាំងឡាយ បញ្ញាដែលគួរឆ្លើយទៅតែម្តង ១ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បញ្ញាដែល គួរឆ្លើយចែករលែកឲ្យពិស្តារ ១ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បញ្ញាដែលគួរសួរតប ទៅវិញ ហើយទើបឆ្លើយ ១ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បញ្ញាដែលគួរបញ្ឈប់ទុក ១ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បញ្ញាព្យាករណ៍ មាន ៤ យ៉ាងនេះឯង ។ បញ្ញាទី ១ ជាពាក្យគួរឆ្លើយទៅតែម្តង បញ្ញាដទៃ ( ទី ២ ) ជាពាក្យគួរឆ្លើយចែករលែកឲ្យពិស្តារ បញ្ញាទី ៣ ជាពាក្យគួរ សួរតបទៅវិញហើយ ទើបឆ្លើយ ចំណែកបញ្ញាទី ៤ ជាពាក្យ គួរបញ្ឈប់ទុក ។ ភិក្ខុណាដឹងនូវបញ្ញាព្យាករណ៍ទាំងនោះ ដ៏ សមគួរតាមធម៌ក្នុងទីនោះៗ អ្នកប្រាជទាំងឡាយ តែងពោល នូវភិក្ខុបែបនោះថា ជាអ្នកឈ្លាសវៃក្នុងបញ្ញាទាំង ៤ យ៉ាង ។ មួយទៀត ភិក្ខុដែលគេបៀតបៀនបានដោយកម្រ គ្របសង្កត់ បានដោយកម្រ មានធម៌ដ៏ជ្រាលជ្រៅ ដែលគេកម្ចាត់បង់បាន ដោយកម្រ ជាអ្នកឈ្លាសវៃក្នុងប្រយោជន៍ទាំងពីរ គឺសេចក្តី ចម្រើន ១ សេចក្តីមិនចំរើន ១ ។ ភិក្ខុជាបណ្ឌិត តែងវៀរបង់ នូវសេចក្តីមិនចំរើន កាន់យកតែសេចក្តីចម្រើន ទើបហៅ ថាជាអ្នកប្រាជ មានប្រាជាជាគ្រឿងទ្រទ្រង់ ព្រោះដឹងនូវ ប្រយោជន៍្ប ទាំងពីរប្រការនោះ ) ។ ៥