អដ្ឋកថាវិភតិ្តសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងវិភត្តិសូត្រទី ២ ដូចតទៅនេះ បទថា អត្ថប្បដិសម្ភិទា បានដល់ ញាណដែលដល់នូវការបែកធ្លាយក្នុងអត្ថទាំងឡាយ ៥ ។ បទថា ឱធិសោ គឺដោយហេតុ ។ បទថា ព្យញ្ជនសោ គឺ ដោយអក្ខរៈ ។ បទថា អនេកបរិយាយេន គឺដោយហេតុច្រើនយ៉ាង ។ បទថា អាចិក្ខាមិ ប្រែថា ប្រាប់ ។ បទថា ទេសេមិ គឺពោលធ្វើឲ្យប្រាកដ ។ បទថា បញ្ញាបេមិ គឺឲ្យបុគ្គលនោះដឹង ។ បទថា បដ្ឋបេមិ គឺលើកឡើង ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅហើយ ។ បទថា វិវរាមិ គឺប្រាប់បែបផែនឲ្យបើកផ្ងារ ។ បទថា វិភជាមិ គឺប្រាប់បែបផែននូវការចែក ។ បទថា ឧត្តានីករោមិ គឺ ប្រាប់អត្ថដែលជ្រៅឲ្យរាក់ ។ បទថា សោ មំ បញ្ញេន បានដល់ សូម បុគ្គលនោះចូលទៅសួរបញ្ញានឹងខ្ញុំ ។ បទថា អហំ វេយ្យាករណេន សេចក្តី ថា ខ្ញុំព្រះអង្គនឹងញ៉ាំងចិត្តរបស់បុគ្គលនោះឲ្យត្រេកអរ ដោយការស្រាយ បញ្ញា ។ បទថា យោ នោ ធម្មានំ សុកុសលោ សេចក្តីថា ព្រះសាស្តា ទ្រង់ឈ្លាសក្នុងធម៌ ដែលទ្រង់សម្រេចហើយ ទ្រង់ប្រថាប់នៅចំពោះមុខ ត្រាស់ថា បើ អត្ថប្បដិសម្ភិទា តថាគតមិនទាន់ធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់ ម្នាល សារីបុត្រ អ្នកចូរធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់មុនហើយ ទ្រង់នឹងហាម ព្រោះហេតុនោះ ទើបព្រះសារីបុត្រ ឈ្មោះថា អង្គុយក្នុងទីចំពោះព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះសាស្តា បន្លឺសីហនាទ ។ គប្បីជ្រាបក្នុងបទទាំងអស់ដោយឧបាយនេះ ។ ក្នុងបដិ- សម្ភិទាទាំងនេះ បដិសម្ភិទា ៣ ជាលោកិយ អត្ថប្បដិសម្ភិទាជាលោកិយផង ជាលោកុត្តរផង ដោយប្រការដូច្នេះ ។