អដ្ឋកថាភទ្ទិយសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងភទ្ទិយសូត្រទី ៣ ដូចតទៅនេះ បទថា ឧបសង្កមិ សេចក្តីថា ស្តេចលិច្ឆវីសោយអាហារព្រឹកស្រេចហើយ កាន់យក ផ្កា គ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាប ចូលទៅគាល់ ដោយគិតថា អញនឹង ថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ ដូច្នេះ ។ ក្នុងបទថា មា អនុស្សវេន ជាដើម គប្បីជ្រាបអត្ថដោយន័យនេះថា អ្នកទាំងឡាយ កុំកាន់យកពាក្យរបស់ តថាគត ដោយអំណាចការស្តាប់តាមគ្នាមក ។ បទថា សារម្ភោ បានដល់ ការគិតប្រណាំងប្រជែងគ្នា ជាលក្ខណៈប្រជែងគ្នាច្រើនជាងហេតុ ។ ធម៌ មានអលោភៈជាដើម គប្បីជ្រាបដោយន័យដែលផ្ទុយគ្នានឹងលោភៈជាដើម ។ បទថា កុសលធម្មូបសម្បទាយ បានដល់ ដើម្បីបំពេញកុសលធម៌ឲ្យដល់ ព្រម លោកអធិប្បាយថា ដើម្បីឲ្យបានកុសលធម៌ ។ បទថា ឥមេ ចេបិ ភទ្ទិយ មហាសាលា សេចក្តីថា ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រង់បង្ហាញដើម សាលៈដែលដុះខាងមុខ ទើបត្រាស់យ៉ាងនេះ ។ បទដ៏សេស ក្នុងសូត្រនេះ គប្បីដឹងបានងាយ ព្រោះមានន័យដូចពោលហើយខាងដើម និងព្រោះមានអត្ថ ងាយ ។ តែកាលព្រះសាស្តាទ្រង់ដាស់ស្មារតីស្តេចភទ្ទិយៈ ដោយទេសនា ទ្រង់ក៏បានជាសោតាបន្នបុគ្គល ។