អដ្ឋកថាតណ្ញាសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងតណ្ហាសូត្រទី ៩ ដូចតទៅនេះ បទថា ជាលិនឹ គឺដូចសំណាញ់ អធិប្បាយថា សំណាញ់គេប្រទាក់ក្រឡាដោយ ជុំវិញ យ៉ាងណា តណ្ហាក៏យ៉ាងនោះ លោកហៅថា ជាលិនី ព្រោះដូចជា សំណាញ់ ។ តណ្ហា ឈ្មោះថា ជាលិនី ព្រោះតណ្ហានេះ គ្របសង្កត់នូវ ភព ៣ មានសំណាញ់ដែលជាចំណែករបស់ខ្លួនក្នុងភពនោះ ដូច្នេះក៏មាន ។ បទថា សំសរិតំ គឺអន្ទោលទៅក្នុងភពនោះៗ ។ បទថា វិសដំ បានដល់ ផ្សាយទៅ គឺផ្សព្វផ្សាយទៅ ។ បទថា វិសត្តិកំ បានដល់ ជាប់នៅក្នុងភព នោះៗ ។ ម្យ៉ាងទៀត គប្បីឃើញដោយន័យជាដើមថា តណ្ហា ឈ្មោះថា វិសត្តិកា គឺមានឫសជាពិស តណ្ហា ឈ្មោះថា វិសត្តិកា មានផ្លែជាពិស ដូច្នេះ ។ បទថា ឧទ្ធស្តោ បានដល់ គ្របដណ្តប់ខាងលើ ។ បទថា បរិយោនទ្ធោ បានដល់ រឹតរុំដោយជុំវិញ ។ បទថា តន្តាកុលកជាតោ គឺជាប់ជំពាក់ដូចអំបោះជំពាក់ ។ អធិប្បាយ ថា អំបោះរបស់ជាងតម្បាញទុកដាក់មិនល្អ ត្រូវកណ្តុរកាត់ រមែងជំពាក់ ក្នុងទីនោះៗ លំបាកនឹងកំណត់ចុង និងចុង ឬគល់ និងគល់ ថានេះចុង នេះ គល់ ដូច្នេះ យ៉ាងណា សត្វទាំងឡាយក៏ដូច្នោះដូចគ្នា ត្រូវតណ្ហានេះរឹតរុំ ជាប់ជំពាក់ស្មុគស្មាញ មិនអាចធ្វើផ្លូវចេញនៃតណ្ហារបស់ខ្លួនឲ្យត្រង់បាន ។ បទថា គុលាគុណ្ឌិកជាតោ បានដល់ អំបោះដែលជ្រលក់បាយម៉ាន លោក ហៅថា គុលាគុណ្ឌិក អាចារ្យពួកខ្លះពោលថា សម្បុករបស់បក្សី ឈ្មោះ ថា គុលា ដូច្នេះក៏មាន គប្បីប្រកបសេចក្តីដោយន័យមុនថា ទាំង ២ នោះ ក៏ស្មុគស្មាញ ដែលនឹងកំណត់ចុង និងចុង ឬគល់ និងគល់ដូចគ្នា ។ បទថា មុញ្ជបព្វជភូតោ បានដល់ ដូចគ្នានឹងស្មៅដំណេកទន្សាយ និងស្មៅយាប្លង គឺលោកកើតយ៉ាងនោះ ។