អដ្ឋកថាបឋមយោធាជីវសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមយោធាជីវសូត្រទី ៥ ដូចតទៅនេះ បទថា យោធាជីវា បានដល់ អ្នកចម្បាំងអាជីព ។ បទថា រជគ្គំ បានដល់ ផង់ធូលីដែលហុយឡើងអំពីផែនដីដែលបែក ព្រោះការជាន់ដោយជើងដំរី សេះជាដើម ។ បទថា ន សន្ថម្ភតិ បានដល់ ឈរបោះបង្គោលមិនបាន ។ បទថា សហតិ រជគ្គំ បានដល់ ឃើញផង់ធូលី ក៏អត់ធន់បាន ។ បទថា ធជគ្គំ បានដល់ ចុងទង់ជ័យដែលគេលើកឡើងលើខ្នងដំរី ខ្នងសេះជាដើម និងលើរថទាំងឡាយ ។ បទថា ឧស្សាទនំ បានដល់ សំឡេងកងរំពងរបស់ ដំរី សេះ រថ និងរបស់ពួកទាហាន ។ បទថា សម្បហារេ បានដល់ ការប្រហារ ត្រឹមតែតិចតួចដែលមកដល់ ។ បទថា ហញ្ញតិ បានដល់ ក្តៅក្រហាយ ចង្អៀតចង្អល់ ។ បទថា ព្យាបជ្ជតិ បានដល់ ដល់នូវវិបត្តិ លះ នូវប្រក្រតីភាព ។ បទថា សហតិ សម្បហារំ បានដល់ ប្រកបដោយការប្រហារ ២ ឬ ៣ ដង ក៏អត់ធន់បាន ។ បទថា តមេវ សង្គាមសីសំ បាន ដល់ ស្ថានទីដែលតាំងបន្ទាយជ័យភូមិនោះឯង ។ បទថា អជ្ឈាវសតិ បាន ដល់ គ្រប់គ្រងប្រមាណ ៧ ថ្ងៃ ។ សួរថា ព្រោះហេតុអ្វី ។ ឆ្លើយថា ព្រោះថា ដើម្បីឧបការៈទំនុកបម្រុងដល់បុគ្គល ដែលត្រូវអាវុធឈឺចាប់ដើម្បី ដឹងការពេញចិត្ត នៃកិច្ចដែលបដិបត្តិមកហើយ នឹងបានបំពាក់តំណែង និង ដើម្បីសោយសុខក្នុងភាពជាធំ ។ ព្រោះព្រះសាស្តាទ្រង់មិនមានកិច្ច ដោយពួកអ្នកចម្បាំងទាំងឡាយ តែ ទ្រង់នាំឧបមានេះមក ដើម្បីសម្តែងបុគ្គល ៥ ពួកបែបនោះ ក្នុងព្រះសាសនា នេះ ដូច្នោះ ឥឡូវនេះ ដើម្បីទ្រង់សម្តែងបុគ្គលទាំងនោះ ទើបត្រាស់ថា ឯវមេវ ខោ ជាដើម ។ ក្នុងបទនោះ បទថា សំសីទតិ បានដល់ រួញរាចិត្ត ចូលទៅក្នុងមិច្ឆាវិតក្ក ។