អដ្ឋកថាយស្សទិសសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងយស្សទិសសូត្រទី ៤ ដូចតទៅនេះ បទថា ឧភតោ បានដល់ ទាំង ២ ចំណែក ។ បទថា មាតិតោ ច បិតិតោ ច សេចក្តីថា ព្រះរាជាអង្គណា មានព្រះមាតាជាក្សត្រ ព្រះមាតា នៃព្រះមាតាជាក្សត្រ សូម្បីព្រះមាតានៃព្រះមាតានោះ ក៏មានមាតាជាក្សត្រ មានព្រះបិតាជាក្សត្រ ព្រះបិតានៃព្រះបិតាជាក្សត្រ សូម្បីព្រះបិតានៃព្រះបិតា នោះ ក៏មានបិតាជាក្សត្រ ព្រះរាជាអង្គនោះ ឈ្មោះថា មានកំណើតល្អទាំង ២ ចំណែក គឺខាងមាតាផង ខាងបិតាផង ។ បទថា សំសុទ្ធគហណិកោ បានដល់ ប្រកបដោយគភ៌របស់ព្រះមាតាបរិសុទ្ធិល្អ ។ តេជោធាតុកើតអំពី កម្ម លោកហៅថា គហណី ក្នុងពាក្យថា សមវេប កិនិយា គហណិយា គឺគភ៌ដែលមានវិបាកស្មើគ្នានេះ ។ បិតានៃបិតា ឈ្មោះថា បិតាមហ ជំនាន់ នៃ បិតាមហ ឈ្មោះថា បិតាមហយុគ ក្នុងពាក្យថា យាវ សត្តមា បិតាមហុគា គឺដល់ ៧ ជួរ បិតាមហ នេះ ។ ប្រមាណអាយុ លោក ហៅថា យុគ ។ ពាក្យនេះ ត្រឹមតែជាពាក្យនិយាយគ្នាបុណ្ណោះ តែដោយអត្ថ បិតាមហ នោះឯង ជា បិតាមហយុគ ។ បុព្វបុរសទាំងអស់ រំលងនោះ ទៅ លោកកាន់យកដោយសព្ទ បិតាមហ ទាំងអស់ ជាបុគ្គលមានព្រះគភ៌ បរិសុទ្ធិដល់ទៅ ៧ តំណបុរសយ៉ាងនេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត លោកសម្តែងថា មិនត្រូវជំទាស់ មិនត្រូវតិះដៀលដោយកំណើត ។ បទថា អក្ខិត្តោ សេចក្តីថា មិនជំទាស់ គឺមិនសម្លឹងថា ចូរនាំគេចេញទៅ ប្រយោជន៍អ្វីដោយបុគ្គលនេះ ។ បទថា អនុបកុដ្ឋោ សេចក្តីថា មិនត្រូវ តិះដៀល គឺមិនត្រូវជេរ ឬនិន្ទា ។ សួរថា ព្រោះរឿងអ្វី ឆ្លើយថា ព្រោះរឿង កំណើត ។ អធិប្បាយថា ដោយពាក្យបែបនេះថា បុគ្គលនេះមានកំណើតអាក្រក់ ដោយប្រការដូច្នេះ ។