អដ្ឋកថាសង្គារវសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសង្គារវសូត្រទី ៣ ដូចតទៅនេះ បទថា បគេវ ប្រែថា មុននោះឯង ។ បទថា កាមរាគបរិយុដ្ឋិតេន បានដល់ ត្រូវកាមរាគៈទាញ ។ បទថា កាមរាគបរេតេន បានដល់ ត្រូវកាមរាគៈជាប់ តាម ។ បទថា និស្សរណំ សេចក្តីថា ការចេញទៅនៃកាមរាគៈ មាន ៣ យ៉ាង គឺចេញទៅដោយការសង្កត់សង្កិន ១ ចេញទៅមួយជួរខណៈ ១ ចេញ ទៅជាសមុច្ឆេទ ១ ក្នុងនិស្សរណៈ ៣ យ៉ាងនោះ បឋមជ្ឈានក្នុងអសុភកម្មដ្ឋាន ឈ្មោះថា ចេញទៅដោយការសង្កត់សង្កិន ។ វិបស្សនា ឈ្មោះថា ចេញទៅមួយជួរខណៈ អរហត្តមគ្គ ឈ្មោះថា ចេញទៅជាសមុច្ឆេទ អធិប្បាយ ថា មិនដឹងការចេញទៅទាំង ៣ យ៉ាងនោះ ។ ក្នុងបទថា អត្តត្ថម្បិ ជាដើម ប្រយោជន៍នៃខ្លួន បានដល់ អរហត្ត ឈ្មោះថា ប្រយោជន៍ខ្លួន ប្រយោជន៍ របស់បុគ្គលដែលឲ្យបច្ច័យ ឈ្មោះថា ប្រយោជន៍អ្នកដទៃ ប្រយោជន៍ទាំង ២ នោះឯង ឈ្មោះថា ប្រយោជន៍ទាំង ២ ។ គប្បីជ្រាបអត្ថក្នុងវារៈទាំងអស់ ដោយន័យនេះ ។ តែគប្បីជ្រាបការផ្សេងគ្នាដូចតទៅនេះ ។ ពិតហើយ ក្នុងបទជាដើមថា ព្យាបទស្ស និស្សរណំ ការចេញទៅ មាន ២ យ៉ាង គឺចេញទៅដោយ សង្កត់ទុក និងចេញទៅជាសមុច្ឆេទ ។ ក្នុងនិស្សរណៈ ២ យ៉ាងនោះ នឹង ពោលសម្រាប់ព្យាបាទមុន មេត្តាបឋមជ្ឈាន ឈ្មោះថា ចេញទៅដោយការ សង្កត់សង្កិន អនាគាមិមគ្គ ឈ្មោះថា ចេញទៅជាសមុច្ឆេទ ។ សម្រាប់ថីនមិទ្ធៈ អាលោកសញ្ញា ឈ្មោះថា ចេញទៅដោយការសង្កត់សង្កិន អរហត្តមគ្គ ឈ្មោះថា ចេញទៅជាសមុច្ឆេទ ។ សម្រាប់ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ សមថៈណាមួយ ឈ្មោះថា ចេញទៅដោយការសង្កត់សង្កិន តែក្នុងទីនេះ អរហត្តមគ្គ ឈ្មោះថា