អដ្ឋកថាអប្បមាទសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងអប្បមាទសូត្រទី ១១ ដូចតទៅនេះ បទថា សមធិគ្គយ្ហ ប្រែថា ប្រកាន់ដោយល្អ ។ បទថា ជង្គលានំ បទានំ បានដល់ សត្វមានជើង ដែលមានប្រក្រតីត្រាច់ទៅលើផែនដី ។ បទថា បទជាតានិ បានដល់ ស្នាមជើង ។ បទថា សមោធានំ គច្ឆន្តិ បានដល់ ដល់នូវការសង្គ្រោះចូល គឺដាក់ចូល ។ បទថា អគ្គមក្ខាយតិ បានដល់ ដែលសត្វលោកពោលថា ប្រសើរបំផុត ។ បទថា បព្វជលាយកោ បាន ដល់ អ្នកច្រូតស្បូវភ្លាំង ។ បទថា ឱធុនាតិ បានដល់ ចាប់ចុងរលាស់ ។ បទថា និធុនាតិ បានដល់ គ្រវីទៅទាំងសងខាង ។ បទថា និច្ឆាទេតិ បាន ដល់ ពាក់ត្រង់ដើមដៃ ឬត្រង់ដើមឈើ ។ បទថា អម្ពបិណ្ឌិយា បានដល់ ចង្កោមផ្លែស្វាយ ។ បទថា វណ្តោបនិពន្ធនានិ បានដល់ ជាប់នៅត្រង់ទង ឬសំយុងនៅត្រង់ទង ។ បទថា តទន្វយានិ ភវន្តិ បានដល់ រមែងជ្រុះទៅតាមទង ដោយអត្ថថា រមែងជ្រុះទៅតាមទងរបស់ចង្កោមស្វាយដែលជ្រុះទៅ ។ បទថា ខុទ្ទរាជានោ បានដល់ ព្រះរាជាតូច គឺព្រះរាជាធម្មតា ។