សិក្ខាបទវិភង្គនៃចីវរបដិគ្គហណសិក្ខាបទ

បទថា កតកម្មា បានដល់ អ្នកធ្វើចោរកម្ម មានពាក្យអធិប្បាយថា ប្លន់ភណ្ឌៈរបស់អ្នកដទៃ ដោយកម្ម មានការកាត់ទីតជាដើម ។ បទថា ចោរគាមណិកោ បានដល់ មេចោរ ។ បានឮថា មេចោរ នោះ ស្គាល់ព្រះថេរីមកអំពីមុន ព្រោះដូច្នោះហើយ កាលទៅខាងមុខរបស់ ពួកចោរ ឃើញព្រះថេរីនោះ ទើបពោលថា ពួកឯងកុំទៅផ្លូវនោះ ចូរមកផ្លូវ នេះទាំងអស់ ដូច្នេះហើយ នាំពួកចោរទាំងនោះទៅផ្លូវដទៃ ។ ពីរបទថា សមាធិម្ហា វុដ្ឋហិត្វា សេចក្តីថា បានឮថា ព្រះថេរីចេញ អំពីសមាធិក្នុងវេលាដែលកំណត់ទុកនោះឯង ។ សូម្បីមេចោរនោះ បាន ពោលយ៉ាងនោះក្នុងខណៈនោះដូចគ្នា ព្រោះដូច្នោះ ទើបព្រះថេរីបានឮ ។ ឯព្រះថេរីកាលបានឮសំឡេងនោះ ទើបគិតថា ឥឡូវនេះ ក្នុងទីនេះ មិនមាន សមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ដទៃក្រៅអំពីអាត្មាអញឡើយ ទើបកាន់យកសាច់នោះ ព្រោះហេតុនោះ ទើបធម្មសង្គាហកាចារ្យទាំងឡាយ ពោលថា អថខោ ឧប្បលវណ្ណា ភិក្ខុនី ដូច្នេះជាដើម ។ បទថា ឱហីយកោ បានដល់ គង់នៅ គឺនៅសល់ អធិប្បាយ ថា ដល់វារៈចូលវិហារ នៅក្នុងវិហារត្រឹមតែមួយរូប ។ សួរថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបឧទាយិភិក្ខុពោលថា បើនាងគប្បីឲ្យអន្តរវាសកដល់ខ្ញុំ ដូច្នេះ ឆ្លើយថា ឧទាយិភិក្ខុឃើញអន្តរវាសកសាច់ម៉ដ្ឋ និង រលោង ទើបពោល ព្រោះការចង់បាន ។ ម្យ៉ាងទៀត ការចង់បានក្នុង អន្តរវាសករបស់ឧទាយិភិក្ខុនោះ តិចតួចទេ តែកោដ្ឋាសសម្បត្តិរបស់ព្រះថេរី ដល់ទីបំផុត ព្រោះហេតុនោះ ទើបឧទាយិភិក្ខុគិតថា អញនឹងមើលភាព ពេញលេញនៃសរីរៈរបស់ព្រះថេរីនេះ ហើយញ៉ាំងការចង់បានក្នុងទីមិនស្មើ ឲ្យកើតឡើង ទើបពោលយ៉ាងនេះ ។ បទថា អន្តិមំ បានដល់ ចីវរជាផ្ទាំងចុងក្រោយគេបង្អស់នៃចីវរ ៥ ផ្ទាំង ឈ្មោះថា ផ្ទាំងចុងក្រោយ គឺផ្ទាំងក្រោយគេ ។