ឆព្វស្សសិក្ខាបទ

ឆព្វស្សសិក្ខាបទ បទថា តេន សមយេន ជាដើម ខ្ញុំនឹង ពោលតទៅនេះ ពីរបទថា ហទន្តិបិ ឧម្មិហន្តិបិ មានអត្ថដែលលោកពោល ទុកថា ពួកក្មេងៗ ជុះដាក់ខ្លះ នោមដាក់ខ្លះខាងលើសន្ថ័តទាំងឡាយ ។ ព្រះបុស្សទេវត្ថេរពោលថា ភិក្ខុបានទទួលសម្មតិយ៉ាងនេះថា សន្ថ័ត សង្ឃសន្មតឲ្យហើយដល់ភិក្ខុឈ្មោះនេះ រមែងបានដើម្បីធ្វើសន្ថ័តក្នុងទីដែល ខ្លួនទៅដល់ អស់វេលាដែលរោគមិនទាន់ជា ។ បើភិក្ខុជារោគហើយ ត្រឡប់ អាពាធទៀត ដោយរោគដើមនោះឯង បរិហារ ( ការគ្រប់គ្រង ) នោះឯង នៅរក្សានៅឡើយ មិនមានកិច្ចដែលនឹងត្រូវសន្មតជាថ្មីទៀតឡើយ ។ ចំណែកព្រះឧបតិស្សត្ថេរពោលថា អាពាធនោះកម្រើកឡើងក្តី អាពាធ ដទៃក្តី លោកបានឈ្មោះថា ជាអ្នកអាពាធមួយគ្រា គឺបានហើយនោះឯង មិន មានកិច្ចដែលនឹងត្រូវសន្មតជាថ្មី ។