បទភាជនីយនៃរូបិយសិក្ខាបទ

ឯមាស និងប្រាក់ទាំងអស់ អ្នកសិក្សាគប្បីជ្រាបថា ដល់នូវ ការសង្គ្រោះថា រូបិយទាំងអស់ ក្នុងបទថា រូបយេ រូបិយសញ្ញី នេះ ។ ពីរបទថា រូបិយេ វេមតិកោ សេចក្តីថា កើតមានសេចក្តីសង្ស័យ ដោយន័យជាដើមថា ជាមាស ឬទង់ដែងហ្ន៎ ។ ពីរបទថា រូបិយេ អរូបិយសញ្ញី សេចក្តីថា មានការសម្គាល់ក្នុងមាស ជាដើមថា ជាទង់ដែងជាដើម ។ ម្យ៉ាងទៀត បុគ្គលអ្នកប្រាថ្នាក្នុងបុណ្យទាំងឡាយ មានស្នំរបស់ព្រះរាជាជា ដើមប្រគេនប្រាក់ និងមាស ដាក់ទុកក្នុងភត្ត របស់គួរទំពា គ្រឿងក្រអូប និងកំញានជាដើម ប្រគេនផ្ទាំងសំពត់តូចៗ រួមនឹងកហាបណៈ ដែលខ្ចប់ទុក ត្រង់ជាយសំពត់ជាដើមនោះឯងដល់ភិក្ខុទាំងឡាយ ដែលត្រាច់បិណ្ឌបាតសំពត់ ភិក្ខុទាំងឡាយទទួលយក ដោយសម្គាល់ថា ភត្តាហារជាដើមក្តី សម្គាល់ថា សំពត់ក្តី ភិក្ខុនេះ គប្បីជ្រាបថា ជាអ្នកមានការសម្គាល់ក្នុងរូបិយ ថាមិនមែន រូបិយ ទទួលយករូបិយ ដោយអាការយ៉ាងនេះ ។ តែភិក្ខុអ្នកទទួល គប្បីកំណត់ឲ្យល្អថា របស់នេះ អញបានក្នុងផ្ទះមួយ នេះ ព្រោះថា បុគ្គលដែលប្រគេនរបស់ដោយមិនមានសតិ បានសតិហើយ នឹងត្រឡប់មក ( សុំយកទៅវិញ ) លំដាប់នោះ ភិក្ខុគប្បីប្រាប់បុគ្គលនោះថា អ្នកចូរពិនិត្យមើលសំពត់របស់អ្នក ដូច្នេះ ។ បទដ៏សេសក្នុងសិក្ខាបទនេះ មានអត្ថងាយយល់ទាំងអស់ហើយ ។ បណ្តាសមុដ្ឋានជាដើម សិក្ខាបទនេះ មានសមុដ្ឋាន ៦ ជួនកាលជា កិរិយា ព្រោះត្រូវដោយការទទួល ជួនកាលជាអកិរិយា ត្រូវព្រោះមិនធ្វើការ ហាមឃាត់ ពិតហើយ ក្នុងរូបិយសិក្ខាបទ អញ្ញវាទកសិក្ខាបទ និងឧបស្សុតិសិក្ខាបទ ទាំង ៣ មានកំណត់ដូចគ្នា ជានោសញ្ញាវិមោក្ខ ជាអចិត្តកៈ បណ្ណត្តិវជ្ជៈ ជាកាយកម្ម ជាវចីកម្ម មានចិត្ត ៣ មានវេទនា ៣ ដូច្នេះឯង ។