បឋវីខណនសិក្ខាបទ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសិក្ខាបទទី ១០ ដូចតទៅនេះថា អធិប្បាយ សិក្ខាបទវិភង្គនៃបឋវីខណនសិក្ខាបទ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់សម្តែងបឋវីពិត និងបឋវីមិនពិត ដោយបទនេះថា ជាតា ច បឋវី អជាតា ច បឋវី ដូច្នេះ ក្នុងបទទាំងឡាយ មានបទថា អប្បបសាណ ជាដើម អ្នកសិក្សាគប្បីឃើញអត្ថយ៉ាង នេះថា ជាតបឋវីនេះ មានថ្មតិច ដូច្នោះ ទើបឈ្មោះថា អប្បបសាណ ។ ក្នុងបទថា អប្បបសាណ ជាដើមនោះ គប្បីជ្រាបថា មានថ្មធំជាងមួយក្តាប់ ដៃ ។ ក្រួសគប្បីជ្រាបថា មានទំហំប៉ុនមួយក្តាប់ដៃ ។ សំណល់អំបែង ឈ្មោះថា កថលា ។ ដុំក្រួសដែលប្រាកដ ( ក្រួសរវាម ) ឈ្មោះថា មរុម្ពា ។ ខ្សាច់នោះឯងឈ្មោះថា វាលុកា ។ ពីរបទថា យេភុយ្យេន បំសុ សេចក្តីថា ក្នុង ៣ ចំណែក ២ ចំណែក ជាដីសុទ្ធ ១ ចំណែកជាថ្មឯណានីមួយជាដើម ។ បទថា អទឌ្ឍាបិ សេចក្តីថា ដែលមិនបានដុតដោយភ្លើង ដោយប្រការណា នីមួយ ដោយអំណាចនៃជើងច្រានដែលដុតបាត្រ និងឡជាងឆ្នាំងជាដើម ។