វោហាសកុដិសិក្ខាបទ

កាលភិក្ខុអង្គុយលើគ្រែ និងតាំងណា ( ជើង គ្រែ ) មិនធ្លាក់ចុះមក សូម្បីភិក្ខុអង្គុយលើគ្រែ និងតាំងដូច្នោះ ក៏ជាអនាបត្តិ ។ បទថា តស្មឹ ឋិតោ សេចក្តីថា ភិក្ខុឈរលើគ្រែ និងតាំង ដែលមាន ជើងសក ( ចូលក្នុងមេគ្រែក្តី មេតាំងក្តី ) ចាប់យកចីវរ ឬវត្ថុណាមួយដែល ព្យួរលើដៃកែវជាដើមខាងលើ ឬព្យួរវត្ថុដទៃ ជាអនាបត្តិដល់ភិក្ខុនោះ ។