អដ្ឋកថាបឋមបដិសម្ភិទាសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមបដិសម្ភិទាសូត្រទី ៧ ដូចតទៅ នេះ បទថា ឥទម្មេ ចេតសោ លីនត្តំ សេចក្តីថា កាលចិត្តរួញរាកើតឡើង ហើយ ភិក្ខុរមែងដឹងតាមសភាវៈពិតថា ចិត្តរបស់អាត្មាអញរួញរា ចិត្តទៅតាម ថីនមិទ្ធៈ ឈ្មោះថា ចិត្តរួញរាក្នុងខាងក្នុង ចិត្តដែលឆ្លេឆ្លាទៅក្នុងកាមគុណ ៥ ឈ្មោះថា ចិត្តរាយមាយទៅខាងក្រៅ ។ បទថា វេទនា ជាដើម ព្រះមាន ព្រះភាគទ្រង់កាន់យកដោយអំណាចមូលនៃធម៌ ដែលជាគ្រឿងយឺតយូរ ។ ដ្បិតថា វេទនាជាមូលនៃតណ្ហា ព្រោះតណ្ហាកើតឡើង ដោយអំណាច សេចក្តីសុខសញ្ញាជាមូលរបស់ទិដ្ឋិ ព្រោះទិដ្ឋិកើតឡើងក្នុងអវិភូតារម្មណ៍ គឺអារម្មណ៍ដែលមិនជាក់ច្បាស់ វិតក្កជាមូលនៃមានះ ព្រោះអស្មិមានះកើតឡើង ដោយអំណាចវិតក្ក ។ បទថា សប្បាយា សប្បាយេសុ បានដល់ ជាឧបការៈ និងមិនជាឧបការៈ ។ បទថា និមិត្តំ បានដល់ ហេតុ ។ ពាក្យ ដ៏សេសក្នុងបទទាំងពួង មានអត្ថងាយយល់ហើយ ។