យសសូត្រ

សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ព្រមដោយភិក្ខុសង្ឃច្រើន រូប ទ្រង់ពុទ្ធដំណើរទៅកាន់ចារិក ក្នុងក្រុងកោសម្ពី បានស្តេចទៅដល់ព្រាហ្មណគ្រាម ឈ្មោះឥច្ឆានង្គលៈរបស់ពួកអ្នកដែនកោសល ។ បានឮថា ព្រះដ៏ មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងដងព្រៃឥច្ឆានង្គលៈ ជិតស្រុកឥច្ឆានង្គលៈនោះ ។ ពួកព្រាហ្មណ៍ និងគហបតី អ្នកស្រុកឥច្ឆានង្គលៈ បានឮដំណឹង ( ប្រកាស ប្រាប់គ្នា ) ថា ម្នាលគ្នាយើង ឮថា ព្រះសមណគោតមជាសក្យបុត្ត ចេញ ចាកសក្យត្រកូលទៅទ្រង់ព្រះផ្នួស ឥឡូវបានស្តេចមកដល់ស្រុកឥច្ឆានង្គលៈ ហើយ ទ្រង់គង់ក្នុងដងព្រៃឥច្ឆានង្គលៈជិតស្រុកឥច្ឆានង្គលៈ ។ កិត្តិសព្ទដ៏ ពីរោះយ៉ាងនេះ របស់ព្រះគោតមដ៏ចម្រើនអង្គនោះ ល្បី ឮ សុះសាយទៅ ថា ព្រះដ៏មានព្រះភាគអង្គនោះ ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ ។ បេ ។ ក៏ការដែលបាន ជួបប្រទះនឹងព្រះអរហន្តទាំងឡាយមានសភាពដូច្នោះ ជាការប្រពៃពេកណាស់ ។ គ្រានោះ ពួកព្រាហ្មណ៍ និងគហបតី អ្នកស្រុកឥច្ឆានង្គលៈ កាលកន្លងរាត្រី នោះទៅហើយ ក៏នាំយកខាទនីយភោជនីយាហារដ៏ក្រាស់ក្រែល នាំគ្នាដើរចូល សំដៅទៅរកដងព្រៃឥច្ឆានង្គលៈ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ឈរស្រែកហោ និយាយខ្លាំង ទៀបខ្លោងទ្វារខាងក្រៅ ។ សម័យនោះឯង ព្រះនាគិតៈដ៏មានអាយុ ជាឧបដ្ឋាកព្រះដ៏មានព្រះភាគ ។ វេលានោះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់សួរព្រះនាគិតៈដ៏មានអាយុថា ម្នាល នាគិតៈ ចុះពួកណាស្រែកហោ និយាយឮខ្លាំងម្លេះ ហាក់ដូចជាព្រានសំណាញ់ ដណ្តើមត្រីគ្នា ។ ព្រះនាគិតៈដ៏មានអាយុក្រាបបង្គំទូលថា សូមទ្រង់ព្រះមេត្តា ប្រោស អ្នកទាំងនុ៎ះ ជាព្រាហ្មណ៍ និងគហបតី នៅក្នុងស្រុកឥច្ឆានង្គលៈ នាំយកខាទនីយភោជនីយាហារដ៏ក្រាស់ក្រែល ឧទ្ទិសចំពោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ ផង ព្រះភិក្ខុស