អដ្ឋកថាគណ្ឌសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងគណ្ឌសូត្រទី ៥ ដូចតទៅនេះ ៣ ឆ្នាំ ៤ ឆ្នាំ ឈ្មោះថា ការរាប់ឆ្នាំ ។ ឈ្មោះថា អនេកវស្សគណិកោ ព្រោះអត្ថថា ឆ្នាំនោះកើតឡើងហើយ រាប់បានច្រើនឆ្នាំ ។ បទថា តស្សស្សុ កាត់បទជា តស្ស ភវេយ្យុំ ប្រែថា គប្បីមានដល់បូសនោះ ។ បទថា អភេទនមុខានិ សេចក្តីថា មិនមែនបែក ព្រោះត្រូវអ្នកណាមួយធ្វើឡើយ តែមុខដំបៅ កើត អំពីកម្មតែម្យ៉ាងពិតៗ ។ បទថា ជេគុច្ឆិយំយេវ បានដល់ គួរខ្ពើម គឺជា របស់បដិកូលនោះឯង ។ បទថា ចាតុម្មហាភូតិកស្ស បានដល់ កាយ សម្រេចដោយមហាភូតរូប ៤ ។ បទថា ឱទនកុម្មាសុបចយស្ស បានដល់ កាយសន្សំ គឺចម្រើនធំធាត់ហើយ ដោយបាយ និងនំស្រស់ ។ បទថា អនិច្ចុច្ឆាទនបរិមទ្ទនភេទនវិទ្ធំសនធម្មស្ស សេចក្តីថា មាន ការមិនទៀងជាធម្មតា ដោយអត្ថថា មានហើយ ទៅជាមិនមាន ។ មានការ បិទបាំងជាធម្មតា ដោយការលាបស្រឡាប ដើម្បីកម្ចាត់ក្លិនស្អុយ មានការ គក់ច្របាច់ជាធម្មតាដោយដៃ ដើម្បីបន្ទោបង់នូវការឈឺថ្កាត់ ត្រង់អង្គអវ័យវៈ តូចធំ ។ ម្យ៉ាងទៀត ក្នុងកាលនៅក្មេង មានការគក់ច្របាច់ជាធម្មតា ដោយ លាបថ្នាំ និងច្របាច់ជាដើម ដើម្បីឲ្យអវ័យវៈ តូចធំដែលតាំងនៅមិនល្អទាំងនោះ ឲ្យសម្បូរដោយការឲ្យដេកលើភ្លៅទាំងពីរក្នុងបន្ទប់ សូម្បីរក្សាហើយ យ៉ាងនេះ ក៏មានការបែកធ្លាយជាធម្មតា អធិប្បាយថា មានការបែកខ្ចាត់ខ្ចាយ