អដ្ឋកថាវេលាមសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងវេលាមសូត្រទី ១០ ដូចតទៅនេះ បទថា អបិ នុ តេ គហបតិ កុលេ ទានំ ទិយ្យតិ សេចក្តីថា ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់មិនបានត្រាស់សួរដល់ទាន ដែលគាត់ប្រគេនដល់ភិក្ខុសង្ឃ ពិតហើយ ក្នុងផ្ទះរបស់សេដ្ឋីនៅឲ្យទានដ៏ប្រណីត ជាប្រចាំដល់ភិក្ខុសង្ឃ ព្រះសាស្តា ទ្រង់មិនដឹងដល់សេចក្តីនោះក៏មិនមែន ចំណែកទានដែលឲ្យដល់លោកិយមហាជន ទាននោះសៅហ្មង សេដ្ឋីមិនត្រេកអរ ទើបត្រាស់សួរទាននោះ ។ បទថា កាណាជកំ សេចក្តីថា អង្ករលាយកន្ទក់ គឺចម្ហិនហើយ ដោយអង្ករ មួយកាកណិកលាយនឹងកន្ទក់ ។ បទថា ពិលង្គទុតិយំ គឺមានទឹកបន្លែ ៥ ជាគម្រប់ ២ ។ បទថា អសក្កច្ចំ ទេតិ បានដល់ ឲ្យដោយមិនគោរព ។ បទថា អបចិត្តឹ កត្វា ទេតិ សេចក្តីថា ឲ្យដោយមិនរាប់អាន គឺមិនគោរពក្នុង ទក្ខិណេយ្យបុគ្គល ។ បទថា អសហត្ថា ទេតិ សេចក្តីថា មិនឲ្យដោយដៃ របស់ខ្លួន ឲ្យដោយដៃរបស់អ្នកដទៃ អធិប្បាយថា រមែងធ្វើត្រឹមតែពាក្យប្រើ បុណ្ណោះ ។ បទថា អបវិដ្ឋំ ទេតិ សេចក្តីថា មិនឲ្យជាប់តគ្នា គឺឲ្យដូច បុគ្គលប្រាថ្នានឹងបោះចោល ដូចបុគ្គលចាប់ទន្សងដាក់ក្នុងដំបូក ដូចគ្រឿង សំណែនរបស់អ្នកលេងសុរាប្រចាំឆ្នាំ ដូច្នោះ ។ បទថា អនាគមនទ្ទិដ្ឋិកោ ទេតិ សេចក្តីថា មិនជឿកម្ម និងផលនៃកម្ម ហើយឲ្យទាន ។ បទថា យត្ថ យត្ថ បានដល់ បណ្តាកុលសម្បទាទាំង ៣ ក្នុងត្រកូល ណាមួយ ក្នុងបទជាដើមថា ន ឧឡារាយ ភត្តភោគាយ មានវិនិច្ឆ័យ ដូច្នេះថា កាលបុគ្គលបង្អោនភោជននៃស្រូវសាលីក្រអូប ដែលមានរសឆ្ងាញ់ ផ្សេងៗ ចូលទៅហើយ បុគ្គលនោះមិនបង្អោនចិត្តទៅដើម្បីបរិភោគ គង់ពោល ថា អ្នកចូរនាំទៅចុះ នុ៎ះរោគកម្រើក ដូច្នេះ គាប់ចិត្តបរិភោគបាយចុងអង្ករ មានទឹកជ្រក់ ដូចបរិភោគអមតៈ ។