អដ្ឋកថាទេវសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងទេវសូត្រទី ៨ ដូចតទៅនេះ បទថា សមុបព្យុឡោ អហោសិ គឺបានប្រឈមមុខគ្នាហើយ ។ បទថា សង្គាមេយ្យាម បានដល់ ធ្វើសង្រ្គាម គឺច្បាំងគ្នា ។ បទថា អបស្សឹស្វេវ បាន ដល់ ពួកទេវតានាំគ្នាគេចទៅ ។ បទថា ឧត្តរាភិមុខា គឺបែរមុខទៅកាន់ ទិសឧត្តរ ។ បទថា អភិភយន្តេវ បានដល់ ដេញតាមទៅ ។ បទថា ភីរុត្តាណគតេន បានដល់ ទៅរកទីពឹងពួន ដើម្បីការពាសេចក្តីខ្លាច គឺ ហាមសេចក្តីខ្លាច ។ បទថា អករណីយា បានដល់ ពួកអសុរធ្វើការច្បាំង មិនបាន ។ សួរថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបពួកទេវតា និងពួកអសុរច្បាំងគ្នា ឆ្លើយថា ព្រោះពួកអសុរធ្លាប់នៅក្នុងភពតាវត្តិង្សមកអំពីមុន កាលដល់ពេលផ្កាចិត្តបាតលិរីក ពួកអសុររពឫកដល់ផ្កាបារិច្ឆត្តកៈដែលជាទិព្វ បន្ទាប់អំពីនោះ ពួក អសុរក៏កើតការខឹងសម្បាឡើង ពោលថា ពួកអ្នកចូរចាប់ទេវតា ដូច្នេះហើយ នាំគ្នាឡើងភ្នំសិនេរុ ប្រឈមមុខគ្នាហើយ ពួកទេវតាក៏នាំគ្នាចេញមក ។ ការ ច្បាំងរបស់ទេវតា និងអសុរទាំងនោះ ដូចគ្នានឹងក្មេងឃ្វាលគោ យកដំបង វាយគ្នានិងគ្នា ។ សក្កទេវរាជតាំងការរក្សាក្នុងទី ៥ កន្លែងខាងក្រោម ចំណែកខាងលើ ទ្រង់តាំងរូបសិប្បនិម្មិត ព្រះហស្តកាន់វជិរាវុធ ការពារ ទេវបុរី ។ ពួកអសុរឆ្លងទៅដល់ទី ៥ កន្លែងខាងក្រោម ឃើញឥន្ទប្បដិមា ទើបនាំគ្នាត្រឡប់ទៅកាន់អសុរបុរីមួយរំពេច ។ បទថា ទក្ខិណេន មុខា បានដល់ បែរមុខទៅទិសទក្សិណ ។ បទថា អបទំ ពន្ធិត្វា បានដល់ មិនឲ្យសល់គន្លងជើង ។ បទថា អទស្សនំ គតោ សេចក្តីថា មារក៏ដឹងចិត្តរបស់ភិក្ខុដែលចូលរូបាវចរចតុត្ថជ្ឈាន ដែលមានវដ្តៈ ជាបាទ ដឹងចិត្តភិក្ខុដែលចូលសមាបត្តិដែលមានវិបស្សនាជាបាទនោះឯង មារ រមែងមិនដឹងចិត្តរបស់ភិក្ខុ ដែលចូលអរូបាវច