អដ្ឋកថា សមាធិសូត្រ

បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ចុះការបាននូវសមាធិមានសភាព ដូច្នោះ គប្បីមានដល់ភិក្ខុ តើដូចម្តេច ដូចយ៉ាងភិក្ខុមិនសម្គាល់ថា ដីក្នុងដី មិនសម្គាល់ថាទឹកក្នុងទឹក មិនសម្គាល់ថាភ្លើងក្នុងភ្លើង មិនសម្គាល់ថាខ្យល់ ក្នុងខ្យល់ មិនសម្គាល់ថាអាកាសានញ្ចាយតនៈ ក្នុងអាកាសានញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាវិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ ក្នុងវិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថា អាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ ក្នុងអាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថានេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ ក្នុងនេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាលោកនេះ ក្នុងលោក នេះ មិនសម្គាល់ថាលោកខាងមុខ ក្នុងលោកខាងមុខទេ គ្រាន់តែជាអ្នកមាន សញ្ញាជាធម្មតាប៉ុណ្ណោះ ។ ម្នាលអានន្ទ ក្នុងធម្មវិន័យនេះ ភិក្ខុជាអ្នកមាន សេចក្តីសម្គាល់យ៉ាងនេះថា នុ៎ះជាធម្មជាតស្ងប់ នុ៎ះជាធម្មជាតឧត្តម គឺធម៌ជា គ្រឿងរម្ងាប់នូវសង្ខារទាំងពួង ជាគ្រឿងរលាស់ចោល នូវកិលេសទាំងពួង ជា គ្រឿងអស់ទៅនៃតណ្ហា ជាគ្រឿងនឿយណាយ ជាទីរលត់ គឺព្រះនិព្វាន ។ ម្នាលអានន្ទ ការបាននូវសមាធិមានសភាពដូច្នោះ គប្បីមានដល់ភិក្ខុយ៉ាងនេះ ឯង ដូចយ៉ាងភិក្ខុមិនសម្គាល់ថា ដីក្នុងដី មិនសម្គាល់ថាទឹកក្នុងទឹក មិនសម្គាល់ ថាភ្លើងក្នុងភ្លើង មិនសម្គាល់ថាខ្យល់ក្នុងខ្យល់ មិនសម្គាល់ថាអាកាសានញ្ចាយតនៈ ក្នុងអាកាសានញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាវិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ ក្នុង វិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថា អាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ ក្នុងអាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថានេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ ក្នុងនេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាលោកនេះ ក្នុងលោកនេះ មិនសម្គាល់ថាលោកខាងមុខ ក្នុង លោកខាងមុខទេ គ្រាន់តែជាអ្នកមានសញ្ញាជាធម្មតាប៉ុណ្ណោះ ។