អដ្ឋកថា សារិបុត្តសូត្រ

ក្នុងសមាធិសូត្រទី ៦ មានអត្ថងាយយល់ហើយ ។ គ្រានោះ ព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ ចូលទៅរកព្រះសារីបុត្តដ៏មាន អាយុ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏រីករាយជាមួយនឹងព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ លុះបញ្ចប់ពាក្យដែលគួររីករាយ និងពាក្យដែលគួររពឫកហើយ ក៏គង់ក្នុងទីដ៏ សមគួរ ។ លុះព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ គង់ក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ក៏មានថេរវាចានឹងព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ ដូច្នេះថា ម្នាលអាវុសោសារីបុត្ត ការបាន នូវសមាធិមានសភាពដូច្នោះ គប្បីមានដល់ភិក្ខុដែរឬហ្ន៎ ដូចយ៉ាងភិក្ខុមិន សម្គាល់ថាដីក្នុងដី មិនសម្គាល់ថាទឹកក្នុងទឹក មិនសម្គាល់ថាភ្លើងក្នុងភ្លើង មិន សម្គាល់ថាខ្យល់ក្នុងខ្យល់ មិនសម្គាល់ថាអាកាសានញ្ចាយតនៈ ក្នុងអាកាសានញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាវិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ ក្នុងវិញ្ញាណញ្ចាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាអាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ ក្នុងអាកិញ្ចញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថានេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ ក្នុងនេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនៈ មិនសម្គាល់ថាលោក នេះ ក្នុងលោកនេះ មិនសម្គាល់ថាលោកខាងមុខ ក្នុងលោកខាងមុខទេ គ្រាន់តែ ជាអ្នកមានសញ្ញា ជាធម្មតាប៉ុណ្ណោះ ។ ម្នាលអាវុសោអានន្ទ ការបាននូវ សមាធិមានសភាពដូច្នោះ គប្បីមានដល់ភិក្ខុដែរ ដូចយ៉ាងភិក្ខុមិនសម្គាល់ថា ដីក្នុងដី ។ បេ ។ មិនសម្គាល់ថាលោកខាងមុខ ក្នុងលោកខាងមុខទេ គ្រាន់តែ ជាអ្នកមានសញ្ញា ជាធម្មតាប៉ុណ្ណោះ ។ ម្នាលអាវុសោសារីបុត្ត ចុះការបាននូវ សមាធិមានសភាពដូច្នោះ គប្បីមានដល់ភិក្ខុ តើដូចម្តេច ដូចយ៉ាងភិក្ខុមិន សម្គាល់ថាដីក្នុងដី ។ បេ ។ មិនសម្គាល់ថាលោកខាងមុខ ក្នុងលោកខាងមុខទេ គ្រាន់តែជាអ្នកមានសញ្ញា ជាធម្មតាប៉ុណ្ណោះ ។ ម្នាលអាវុសោអានន្ទ សម័យ មួយ ខ្ញុំនៅក្នុងអន្ធវ័ន ទៀបក្រុងសាវត្ថីនេះឯង ខ្ញ