ទុតិយមហាបញ្ញាសូត្រ

សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័ន ទៀបក្រុងកជង្គលា ។ គ្រានោះ ពួកកជង្គលឧបាសក ( ឧបាសកអ្នកនៅក្នុង ក្រុងកជង្គលា ) ជាច្រើនគ្នា បានចូលទៅរកកជង្គលាភិក្ខុនី ( ភិក្ខុនីនៅក្នុងក្រុង កជង្គលា ) លុះចូលទៅដល់ ថ្វាយបង្គំកជង្គលាភិក្ខុនីហើយ អង្គុយក្នុងទីសម គួរ ។ លុះពួកកជង្គលឧបាសក អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ក៏ពោលទៅនឹង កជង្គលាភិក្ខុនីថា បពិត្រនាងម្ចាស់ ពាក្យដែលព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ ក្នុងមហាបញ្ញាថា បញ្ញា ១ ឧទ្ទេស ១ វេយ្យាករណ៍ ១ បញ្ញា ២ ឧទ្ទេស ២ វេយ្យាករណ៍ ២ បញ្ញា ៣ ឧទ្ទេស ៣ វេយ្យាករណ៍ ៣ បញ្ញា ៤ ឧទ្ទេស ៤ វេយ្យាករណ៍ ៤ បញ្ញា ៥ ឧទ្ទេស ៥ វេយ្យាករណ៍ ៥ បញ្ញា ៦ ឧទ្ទេស ៦ វេយ្យាករណ៍ ៦ បញ្ញា ៧ ឧទ្ទេស ៧ វេយ្យាករណ៍ ៧ បញ្ញា ៨ ឧទ្ទេស ៨ វេយ្យាករណ៍ ៨ បញ្ញា ៩ ឧទ្ទេស ៩ វេយ្យាករណ៍ ៩ បញ្ញា ១០ ឧទ្ទេស ១០ វេយ្យាករណ៍ ១០ ។ បពិត្រនាងម្ចាស់ សេចក្តីនៃពាក្យដែលព្រះដ៏មាន ព្រះភាគ ទ្រង់សម្តែងដោយបំប្រួញនេះ តើគួរយល់ដោយពិស្តារដូចម្តេច ។ ម្នាលអាវុសោទាំងឡាយ ពាក្យនុ៎ះ អាត្មាមិនបានស្តាប់ ក្នុងទីចំពោះព្រះភក្ត្រ មិនបានត្រងត្រាប់ ក្នុងទីចំពោះព្រះភក្ត្រ នៃព្រះដ៏មានព្រះភាគទេ ទាំងមិនបាន ស្តាប់ក្នុងទីចំពោះមុខ មិនបានត្រងត្រាប់ ក្នុងទីចំពោះមុខពួកភិក្ខុ អ្នកអប់រំចិត្ត ទេ ប៉ុន្តែពាក្យនុ៎ះ អាត្មាយល់យ៉ាងណា អ្នកទាំងឡាយចូរប្រុងស្តាប់ ចូរធ្វើទុក ក្នុងចិត្ត នូវពាក្យនុ៎ះឲ្យប្រពៃចុះ អាត្មានឹងសម្តែងប្រាប់ ។