អដ្ឋកថាបឋមកោសលសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមកោសលសូត្រទី ៩ ដូចតទៅនេះ បទថា យាវតា ប្រែថា មានប្រមាណបុនណា ។ បទថា កាសិកោសលា បានដល់ អ្នកដែនកាសី និងកោសល ។ បទថា តត្ថេវ អញ្ញថត្តំ ប្រែថា ភាពដទៃមាន ។ បទថា អត្ថិ វិបរិណាមោ ប្រែថា ការប្រែប្រួលមាន ។ បទថា តស្មឹបិ និព្វិន្ទតិ បានដល់ រមែងខ្លាចក្នុងភាវៈនោះ ដែលតាំងនៅ ដោយសម្បត្តិ ។ បទថា អគ្គេ វិរជ្ជតិ បានដល់ រមែងប្រាសចាកតម្រេក ក្នុងភាវៈជាព្រះបាទកោសលដែលក្រៃលែងដោយសម្បត្តិ ។ បទថា បគេវ ហីនស្មឹ សេចក្តីថា នឹងពោលទៅថ្វីដល់កាមគុណ ៥ របស់មនុស្សក្រៅអំពី នេះដែលថោកថយជាងនេះ ។ បទថា មនោមយា ប្រែថា ដែលកើតឡើង ដោយសម្បយុត្តឈានចិត្ត ។ បទថា ពារាណសេយ្យកំ ប្រែថា ដែលកើតឡើងក្នុងក្រុងពារាណសី ។ ពិតហើយ ក្នុងក្រុងពារាណសីនោះ សូម្បីសំឡីក៏ទន់ សរសៃអំបោះក៏រវៃបាន ល្អ ការត្បាញក៏ល្អ ជាងតម្បាញក៏ឈ្លាស ទឹកក៏ថ្លាស្អាត ។ បទថា ឧភតោភាគវិមដ្ឋំ បានដល់ ប្រាកដថារលោងទាំងសងខាង ទន់ និងស្អាត ។ ទ្រង់ ត្រាស់បដិបទា ៤ លាយឡំដោយលោកិយ និងលោកុត្តរ ។ បណ្តាសញ្ញាទាំងឡាយ សញ្ញាទី ១ គឺកាមាវចរសញ្ញា សញ្ញាទី ២ គឺរូបាវចរសញ្ញា សញ្ញាទី ៣ គឺលោកុត្តរសញ្ញា សញ្ញាទី ៤ គឺអាកិញ្ចញ្ញាយតនសញ្ញា តែព្រោះហេតុដែលសញ្ញានោះទាញមកជាកំពូល ទ្រង់មិនបាន បញ្ញត្តសញ្ញាដទៃក្រៅអំពីនោះ ដូច្នោះ ទើបត្រាស់ថា ប្រសើរ ។ បទថា ពាហិរកានំ បានដល់ ទិដ្ឋិដែលប្រព្រឹត្តទៅខាងក្រៅសាសនា ។ បទថា នោ ចស្សំ នោ ច មេ សិយា សេចក្តីថា បើអាត្មាអញមិនមានហើយក្នុងអតីត សូម្បីបច្ចុប្បន្ន អត្តភាពរបស់អាត្មាអញក៏មិនគប្បីមាន ។ បទថា ភវិស្សាមិ ន មេ ភវិស្សតិ សេចក្តីថា បើក្នុងអនាគត អាត្មាអញមិនមានសោត ការ