អភិណ្ញប្បច្ចវេក្ខណធម្មសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងមហាលិសូត្រទី ៧ ដូចតទៅនេះ បទថា មិច្ឆាបណិហិតំ ប្រែថា ដែលគេតាំងទុកខុស ។ បទថា អធម្មចរិយាវិសមចរិយា សេចក្តីថា គប្បីជ្រាបវិសមចរិយា គឺការប្រព្រឹត្តមិនរាបស្មើ ពោល គឺអធម្មចរិយា ការប្រព្រឹត្តអធម៌ ក៏ដោយអំណាចអកុសលកម្មបថ ចរិយាក្រៅអំពីនេះ ក៏ដោយអំណាចកុសលកម្មបថ ។ ក្នុងព្រះសូត្រនេះ ត្រាស់ចំពោះវដ្តៈបុណ្ណោះ ដោយប្រការដូច្នេះ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយធម៌ ១០ យ៉ាងនេះបព្វជិតគប្បីពិចារណា រឿយៗ ។ ធម៌ ១០ គឺអ្វីខ្លះ ។ គឺបព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា អាត្មាអញ កាន់យកនូវភេទដ៏ប្លែក អំពីភេទរបស់គ្រហស្ថ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា ការប្រព្រឹត្តចិញ្ចឹមជីវិតរបស់អាត្មាអញប្រព្រឹត្តជាប់ដោយ បុគ្គលដទៃ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា អាកប្បកិរិយាផ្សេងអំពី គ្រហស្ថ អាត្មាអញគួរធ្វើ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា អាត្មាអញ មិនតិះដៀលខ្លួនឯងដោយសីលធម៌បានទេឬ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា ពួកសព្រហ្មចារីជាវិញ្ញូជនគយគន់មើលហើយ មិនតិះដៀលអាត្មាអញ ដោយសីលធម៌បានទេឬ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា ការព្រាត់ប្រាស និរាសចាកសត្វ និងសង្ខារទាំងអស់ ដែលជាទីស្រឡាញ់ ជាទីគាប់ចិត្តនៃ អាត្មាអញ តែងមានជាធម្មតា ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា អាត្មាអញ មានកម្មជារបស់ខ្លួន មានកម្មជាទាយាទ មានកម្មជាកំណើត មានកម្ម ជាផៅពង្ស មានកម្មជាគ្រឿងរពឫកឃើញ អាត្មាអញនឹងធ្វើនូវកម្មណា ល្អ ឬ អាក្រក់ អាត្មាអញគង់នឹងបានជាអ្នកទទួលយកនូវផលនៃកម្មនោះ ពុំខាន ឡើយ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណារឿយៗ ថា យប់ និងថ្ងៃទាំងឡាយ ចេះតែ កន្លងទៅៗ តើអាត្មាអញបានធ្វើដូចម្តេចខ្លះហើយ ១ បព្វជិតគប្បីពិចារណា រឿយៗ ថា