អដ្ឋកថាធោវនសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងធោវនសូត្រទី ៧ ដូចតទៅនេះ បទថា ធោវនំ បានដល់ លាងឆ្អឹង ។ ពិតហើយ ក្នុងជនបទនោះ មនុស្សទាំងឡាយ កាលញាតិស្លាប់ក៏មិនដុត តែជីករណ្តៅកប់ក្នុងដី ។ រួចហើយ ទើប នាំឆ្អឹងដែលពុកហើយរបស់ញាតិទាំងនោះមកលាង ហើយលើកឡើងតម្រៀប គ្នា បូជាដោយគ្រឿងក្រអូប និងផ្កាជាដើម ។ ក្នុងកាលមានបុណ្យនក្ខត្តឫក្ស នាំឆ្អឹងទាំងនោះមកហើយ ក៏ទ្រហោយំខ្សឹកខ្សួល បន្ទាប់អំពីនោះ ក៏លេង នក្ខត្តឫក្ស ។