រឿងក្ម្គយរបស់ព្រះសង្ឃរក្ខិតត្ថេរ

គឺរមែងនាំមកនូវសេចក្តីសុខ ដែលកើតអំពីមគ្គផល និងនិព្វាន ដូច្នេះ ។ ក្នុងវេលាចប់ទេសនា ភិក្ខុនោះសម្រេចសោតបត្តិផលហើយ ជនដទៃ ជាច្រើន បានជាអរិយបុគ្គល មានព្រះសោតាបន្នជាដើម ទេសនាបានសម្រេច ជាប្រយោជន៍ដល់មហាជន ដូច្នេះឯង ។ រឿង ឧក្កណ្ឋិតភិក្ខុ ចប់ ៥ រឿង ក្មួយរបស់ព្រះសង្ឃរក្ខិតត្ថេរ លំនាំដើម ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធភិក្ខុឈ្មោះសង្ឃរក្ខិតៈ ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះថា ទូរង្គមំ ឯកចរំ ជាដើម ។ បានឮមកថា កុលបុត្រម្នាក់ក្នុងក្រុងសាវត្ថី ស្តាប់ព្រះធម្មទេសនារបស់ ព្រះសាស្តាហើយចេញបួស បានឧបសម្បទាហើយ មានឈ្មោះសង្ឃរក្ខិតត្ថេរ ក្នុងកាល ២-៣ ថ្ងៃបុណ្ណោះ ក៏សម្រេចអរហត្តផល ។ ប្អូនប្រុសរបស់លោក បានកូនហើយ ក៏បានតាំងឈ្មោះរបស់ព្រះថេរៈដល់បុត្រនោះ ។ កុមារនោះ មានឈ្មោះថា ភាគិនេយ្យសង្ឃរក្ខិតៈ ចម្រើនវ័យហើយ បានបំពេញបព្វជ្ជា ឧបសម្បទា ក្នុងសម្នាក់របស់ព្រះថេរៈ ចូលទៅចាំវស្សាក្នុងវត្តជិតស្រុកណាមួយ បានសំពត់វស្សាវាសិកសាដកពីរផ្ទាំង បណ្តោយ ៧ ហត្ថមួយផ្ទាំង ៨ ហត្ថមួយផ្ទាំង កំណត់ថា សំពត់វែង ៨ ហត្ថ នឹងជារបស់ព្រះឧបជ្ឈាយ៍ របស់អញ សំពត់ ៧ ហត្ថ នឹងជារបស់អញ ចេញវស្សាហើយ បំណងនឹង សួរសុខទុក្ខព្រះឧបជ្ឈាយ៍ ដើរមកបណ្តើរ ត្រាច់បិណ្ឌបាតក្នុងរវាងផ្លូវ លុះ មកដល់ហើយ កាលព្រះថេរៈមិនទាន់ត្រឡប់មកកាន់វិហារនោះឯង ក៏ចូលទៅ កាន់វិហារ ហើយបោសទីសម្រាកពេលថ្ងៃរបស់ព្រះថេរៈ រៀបចំទឹកលាង ជើង ក្រាលអាសនៈ ហើយអង្គុយមើលផ្លូវព្រះថេរៈ កាលជ្រាបភាពដែល ព្រះថេរៈមកដល់ហើយ ធ្វើការទទួលបាត្រ និងចីវរ អារាធនាព្រះថេរៈឲ្យគង់ ដោយពាក្យថា សូមលោកម្ចាស់និមន្តគង់ចុះ កាន់ផ្លិតស្លឹកត្នោតបក់