រឿងអ្ថកែស្រ

ក្នុងកាលចប់ទេសនា ជនជាច្រើនសម្រេចអរិយផលទាំងឡាយ មាន សោតាបត្តិផលជាដើម ដូច្នេះឯង ។ រឿង សុប្បពុទ្ធកុដ្ឋិ ចប់ ៥ រឿង អ្នកស្រែ លំនាំដើម ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធអ្នកស្រែម្នាក់ ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះថា ន តំ កម្មំ កតំ សាធុ ជាដើម ។ បានឮថា អ្នកស្រែនោះភ្ជួរស្រែមួយកន្លែង ដែលនៅមិនឆ្ងាយអំពីក្រុង សាវត្ថី ពួកចោរចូលទៅកាន់ព្រះនគរតាមលូទឹក ទម្លាយឧម្មង្គក្នុងត្រកូលស្តុកស្តម្ភ មួយ ចូលទៅកាន់យកប្រាក់ និងមាសជាច្រើន ហើយចេញទៅតាម លូទឹកនោះឯង ។ ចោរម្នាក់បោកបញ្ឆោតចោរទាំងនោះ ធ្វើថង់ដែលពេញ ដោយទ្រព្យមួយពាន់ ទុកត្រង់ជាយសំពត់ហើយទៅដល់ស្រែនោះ ចែកភណ្ឌៈ ជាមួយនឹងចោរទាំងឡាយហើយ កាន់សំពត់ដើរទៅ មិនបានកំណត់ដល់ថង់ ទ្រព្យមួយពាន់ ដែលធ្លាក់អំពីបង្វេចសំពត់ ។ ក្នុងថ្ងៃនោះពេលទៀបភ្លឺ ព្រះសាស្តាទ្រង់ប្រមើលមើលសត្វលោក ទ្រង់ ឃើញអ្នកស្រែនោះ ចូលទៅខាងក្នុងសំណាញ់ គឺព្រះញាណរបស់ព្រះអង្គ ហើយទ្រង់ពិចារណាថា នឹងមានហេតុអ្វីហ្ន៎ ទ្រង់បានឃើញហេតុនេះថា អ្នក ស្រែនេះនឹងទៅភ្ជួរស្រែអំពីព្រលឹម សូម្បីពួកម្ចាស់ទ្រព្យ ទៅតាមស្នាមជើង របស់ចោរទាំងឡាយហើយ ឃើញថង់ដែលដាក់ទ្រព្យមួយពាន់ក្នុងស្រែ របស់ អ្នកស្រែនោះហើយ នឹងចាប់អ្នកស្រែនោះ វៀរតថាគតហើយ អ្នកដទៃឈ្មោះ ថាជាបន្ទាល់របស់អ្នកស្រែនោះ មិនមាន សូម្បីឧបនិស្ស័យនៃសោតាបត្តិមគ្គ របស់អ្នកស្រែនោះក៏មាន តថាគតទៅទីនោះ គួរ ។