រឿងសេដ្ឋីឈ្មោះវិឡាលបទក្វ

បុគ្គលពួកខ្លះ ឲ្យទាន ដោយខ្លួនឯងផង បបួលអ្នកដទៃផង បុគ្គលនោះ រមែងបាននូវភោគសម្បត្តិ ផង បរិវារសម្បត្តិផង ក្នុងទីដែលខ្លួនកើតហើយ ។ គ្រានោះ បណ្ឌិតបុរសម្នាក់ស្តាប់ធម៌ទេសនានោះហើយគិតថា ឱ ហេតុ នេះគួរអស្ចារ្យ ឥឡូវនេះ អញនឹងធ្វើកម្មដែលប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីសម្បត្តិទាំងពីរ ទើបក្រាបទូលព្រះសាស្តាក្នុងកាលទ្រង់ក្រោកទៅថា បពិត្រព្រះអង្គ ស្អែកនេះ សូមទ្រង់ទទួលភិក្ខារបស់ខ្ញុំព្រះអង្គ ព្រះសាស្តាត្រាស់ថា អ្នកត្រូវការភិក្ខុ បុន្មាន បុរសនោះទូលថា បពិត្រព្រះអង្គ ភិក្ខុទាំងអស់ ។ ព្រះសាស្តាទ្រង់ទទួលហើយ បុរសនោះក៏ទៅកាន់ផ្ទះ ត្រាច់ប្រកាសថា បពិត្រអ្នកម្តាយ និងលោកពុកទាំងឡាយ ខ្ញុំនិមន្តភិក្ខុសង្ឃ មានព្រះពុទ្ធជា ប្រធានដើម្បីឆាន់ភត្តាហារក្នុងថ្ងៃស្អែក ។ បុគ្គលណាអាចប្រគេនដល់ភិក្ខុទាំងឡាយ មានប្រមាណបុនណា បុគ្គលនោះ ចូរឲ្យវត្ថុផ្សេងៗ មានអង្ករជាដើម ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់អាហារ មានយាគូជាដើម ដើម្បីភិក្ខុទាំងឡាយ មាន ប្រមាណបុណ្ណោះ ពួកយើងនឹងឲ្យចម្អិនក្នុងទីតែមួយ ហើយថ្វាយទាន ។ ពេលនោះ សេដ្ឋីម្នាក់ ឃើញបុរសនោះមកដល់រានផ្សាររបស់ខ្លួន ក៏ខឹង សម្បាថា បុរសនេះមិននិមន្តភិក្ខុឲ្យល្មមកម្លាំងរបស់ខ្លួន ចាំបាច់ដើរមកបបួល អ្នកស្រុកទាំងអស់ទៀត ទើបប្រាប់ថា ឯងចូរនាំយកភាជនៈដែលឯងកាន់មក ដូច្នេះហើយ យកម្រាមដៃ ៣ ច្បិចអង្ករបន្តិច សណ្តែកបាយបន្តិច សណ្តែក រាជមាសក៏ដូចគ្នាហើយឲ្យ ។