អដ្ឋកថា អគ្គិទត្តព្រាហ្មណវត្ថុ ទី ៦

ទេសនា មានប្រយោជន៍ដល់បរិស័ទ ដែលប្រជុំគ្នាហើយ ដូច្នេះឯង ។ រឿង ភិក្ខុមិនត្រេកអរ ចប់ ៥ រឿង អគ្គិទត្តបុរោហិត លំនាំដើម ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រថាប់គង់លើផ្នូកខ្សាច់ ទ្រង់ប្រារព្ធបុរោហិតរបស់ព្រះបាទកោសល ឈ្មោះអគ្គិទត្ត ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះថា ពហុំ វេ សរណំ យន្តិ ជាដើម ។ បានឮមកថា អគ្គិទត្តនោះបានជាបុរោហិតរបស់ព្រះបាទមហាកោសល កាលព្រះរាជបិតាសោយទិវង្គតហើយ ព្រះរាជាព្រះនាមបសេនទិកោសល ទ្រង់ព្រះតម្រិះថា បុគ្គលនេះជាបុរោហិតនៃព្រះជនករបស់អញ ទើបតាំងទុក ក្នុងតំណែងនោះឯងដោយសេចក្តីគោរព ក្នុងកាលបុរោហិតមកកាន់ទីគាល់ របស់ព្រះអង្គ ទ្រង់ធ្វើការក្រោកទទួល ត្រាស់ឲ្យព្រះរាជទានអាសនៈស្មើគ្នា ដោយព្រះតម្រាស់ថា សូមលោកអាចារ្យអង្គុយលើអាសនៈនេះ ។ អគ្គិទត្តនោះគិតថា ព្រះរាជានេះ ទ្រង់ធ្វើសេចក្តីគោរពក្នុងអញយ៉ាង ក្រៃលែង តែអញមិនអាចយកចិត្តរបស់ព្រះរាជាទាំងឡាយបាន អស់កាល ជានិច្ចឡើយ ម្យ៉ាងទៀត ព្រះរាជានៅក្មេង នៅកំលោះ ឈ្មោះថា ភាពជា ព្រះរាជា ដោយបុគ្គលមានវ័យស្មើគ្នានោះឯងជាហេតុឲ្យកើតសុខ ចំណែក អញជាមនុស្សចាស់ អញគួរបួស ។ បុរោហិតក្រាបទូលឲ្យព្រះរាជា ព្រះរាជ ទានការបួសហើយ ឲ្យមនុស្សវាយស្គរ ត្រាច់ទៅក្នុងព្រះនគរ លះបង់ ទ្រព្យរបស់ខ្លួនទាំងអស់ ព្រោះការឲ្យទានជាធំអស់ ៧ ថ្ងៃហើយ បួសជា អ្នកបួសខាងក្រៅព្រះពុទ្ធសាសនា បុរសមួយម៉ឺននាក់អាស្រ័យអគ្គិទត្តនោះ បួសតាមហើយ ។ អគ្គិទត្តនោះ មួយអន្លើដោយអ្នកបួសទាំងនោះ សម្រេច ការនៅក្នុងរវាងដែនអង្គៈ ដែនមគធៈ និងដែនកុរុ ឲ្យឱវាទថា បាទាំងឡាយ បណ្តាអ្នកទាំងឡាយ មានកាមវិតក្កជាដើមកើតឡើង បុគ្គលនោះត្រូវជញ្ជូន ខ្សាច់មួយក្អមអំពី