អដ្ឋកថា អតុលឧបាសកវត្ថុទី ៧

ព្រះថេរៈជាអ្នកត្រេកអរក្នុងការស្ងប់ស្ងាត់ ត្រាច់ទៅម្នាក់ឯងដូចរាជសីហ៍ ដូច្នោះ ទើបមិនពោលពាក្យណាមួយជាមួយឧបាសកនោះ ក្រោធថា ព្រះថេរៈនេះមិននិយាយអ្វីសោះ ទើបក្រោកឡើងទៅកាន់សម្នាក់ព្រះសារីបុត្ត ឈរក្នុងចំណែកម្ខាង កាលព្រះថេរៈពោលថា ពួកអ្នកមកដោយបំណងអ្វី ទើបពោលថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ខ្ញុំនាំឧបាសកនេះ ចូលទៅរកព្រះរេវតៈ ដើម្បីស្តាប់ធម៌ ព្រះថេរៈមិនពោលអ្វីនឹងខ្ញុំសោះ ខ្ញុំក្រោធនឹងលោក ទើបមក ទីនេះ សូមលោកម្ចាស់សម្តែងធម៌ដល់ខ្ញុំចុះ ។ លំដាប់នោះ ព្រះថេរៈពោលថា ឧបាសកទាំងឡាយ បើយ៉ាងនោះ ចូរពួកអ្នកអង្គុយចុះ ហើយសម្តែងអភិធម្មកថាជាច្រើន ។ ឧបាសកក្រោធថា ឈ្មោះថាអភិធម្មកថាជ្រាលជ្រៅពន់ពេក សុខុមពន់ ពេក ព្រះថេរៈសម្តែងអភិធម្មច្រើនពេក ពួកយើងត្រូវការអ្វីដោយអភិធម្មនេះ ដូច្នេះហើយ បាននាំគ្នាទៅកាន់សម្នាក់ព្រះអានន្ទត្ថេរ កាលព្រះថេរៈពោលថា នែឧបាសក តើមានរឿងអ្វី ទើបពោលថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ពួកខ្ញុំចូលទៅ រកព្រះរេវតៈត្រូវការដើម្បីស្តាប់ធម៌ មិនបានត្រឹមតែការសន្ទនា និងប្រាស្រ័យ ក្នុងសម្នាក់របស់លោក ខ្ញុំក៏ក្រោធ ហើយទើបមកកាន់សម្នាក់របស់ព្រះសារី បុត្ត សូម្បីព្រះថេរៈនោះក៏សម្តែងអភិធម្មយ៉ាងល្អិតជាច្រើនដល់ខ្ញុំ ពួកខ្ញុំ ក្រោធចំពោះព្រះថេរៈនោះថា ពួកយើងត្រូវការអ្វីដោយអភិធម្មនេះ ហើយទើប មកទីនេះ សូមលោកម្ចាស់សម្តែងធម្មកថាដល់ពួកខ្ញុំចុះ ។ ព្រះថេរៈពោលថា បើដូច្នោះ ចូរពួកអ្នកអង្គុយស្តាប់ចុះ ។ ព្រះថេរៈសម្តែងធម៌ដល់ឧបាសកទាំងនោះ តែបន្តិច ធ្វើឲ្យងាយយល់ ។ ពួកឧបាសកក្រោធចំពោះព្រះថេរៈហើយ ក៏ទៅកាន់សម្នាក់ព្រះសាស្តា ថ្វាយបង្គំហើយអង្គុយក្នុងចំណែកម្ខាង ។ លំដាប់នោះ ព្រះសាស្តាត្រាស