អដ្ឋកថា លាលុទាយិត្ថេរវត្ថុទី ៤

ព្រះឧទាយិត្ថេរ ស្តាប់ពាក្យរបស់អរិយសាវ័កទាំងនោះហើយ ទើបពោល ថា ពួកអ្នកស្តាប់ធម្មកថារបស់ព្រះថេរៈទាំងពីរនោះ គង់ពោលដល់ម្លេះ បើ ស្តាប់ធម្មកថារបស់អាត្មាហើយ នឹងពោលយ៉ាងណាហ្ន៎ ។ ពួកមនុស្សស្តាប់ពាក្យរបស់លោកហើយ គិតថា ព្រះថេរៈនេះប្រហែលជា ព្រះធម្មកថិកមួយអង្គ ពួកយើងស្តាប់ធម្មកថារបស់ព្រះថេរៈនេះ គួរ ។ ថ្ងៃ មួយ ពួកជនទាំងនោះអារាធនាព្រះថេរៈថា បពិត្រលោកម្ចាស់ ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃ ស្តាប់ធម៌របស់ពួកខ្ញុំ ថ្វាយទានដល់ព្រះសង្ឃហើយ ពោលថា បពិត្រ លោកម្ចាស់ សូមលោកម្ចាស់ពោលធម្មកថាក្នុងពេលថ្ងៃចុះ ចំណែកព្រះថេរៈ នោះ ទទួលនិមន្តរបស់ពួកមនុស្សនោះហើយ ។ កាលពួកមនុស្សមកក្នុងពេលស្តាប់ធម៌ហើយ ពោលថា បពិត្រលោក ម្ចាស់ សូមលោកម្ចាស់ពោលធម៌ដល់ពួកខ្ញុំចុះ ។ ព្រះលោឡុទាយិត្ថេរអង្គុយ លើអាសនៈហើយ ចាប់ផ្លិតដ៏វិចិត្រ ក៏ញ័រមិនឃើញបទធម៌ សូម្បីមួយបទ ពោលថា អាត្មានឹងសូធ្យសរភញ្ញ សូមភិក្ខុអង្គដទៃពោលធម្មកថាចុះ ដូច្នេះ ហើយ ក៏ចុះអំពីធម្មាសនៈ ។ មនុស្សទាំងនោះ និមន្តភិក្ខុរូបដទៃឲ្យពោល ធម្មកថាហើយ និមន្តព្រះលោឡុទាយីឡើងកាន់អាសនៈទៀត ដើម្បីសូធ្យ សរភញ្ញ ព្រះលោឡុទាយីនោះ មិនឃើញបទធម៌ណាមួយទៀត ទើបពោល ថា អាត្មានឹងពោលក្នុងពេលយប់ សូមភិក្ខុរូបដទៃសូធ្យសរភញ្ញចុះ ហើយក៏ ចុះ មនុស្សទាំងនោះ និមន្តភិក្ខុដទៃឲ្យសូធ្យសរភញ្ញហើយ នាំព្រះថេរៈមក ក្នុងពេលយប់ទៀត ព្រះថេរៈនោះក៏មិនឃើញធម្មបទណាមួយសូម្បីក្នុងពេល យប់ ពោលថា អាត្មានឹងពោលក្នុងពេលទៀបភ្លឺ សូមភិក្ខុរូបដទៃពោលក្នុង ពេលយប់ចុះ ហើយក៏ចុះ ។