បញ្ចឧបាសកវត្ថុទី ៧

រឿង ឧបសក ៥ នាក់ លំនាំដើម ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធឧបាសក ៥ នាក់ ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះថា យោ បណមតិមាបេតិ ជាដើម ។ សេចក្តីពិស្តារថា បណ្តាឧបាសកទាំងនោះ ឧបាសកម្នាក់រក្សាសិក្ខាបទ គឺបាណាតិបាតតែមួយ ។ ចំណែកឧបាសកទាំងឡាយក្រៅអំពីនេះ រក្សា សិក្ខាបទទាំងឡាយក្រៅអំពីនេះ ។ ថ្ងៃមួយ ឧបាសកទាំងនោះ កើតនូវការ ប្រកែកគ្នាថា ខ្ញុំតែងធ្វើកម្មដែលធ្វើបានដោយលំបាក ។ ខ្ញុំរក្សាវត្ថុដែលរក្សា បានដោយលំបាក ទៅកាន់សម្នាក់របស់ព្រះសាស្តា ថ្វាយបង្គំហើយ ក្រាប ទូលសេចក្តីនោះ ។ ព្រះសាស្តា ទ្រង់ស្តាប់ពាក្យរបស់ឧបាសកទាំងនោះហើយ ទ្រង់មិនបាន ធ្វើសីលណាមួយឲ្យទាបឡើយ ត្រាស់ថា សីលទាំងអស់ ជារបស់រក្សាបាន លំបាកទាំងអស់នោះឯង ដូច្នេះហើយ ទ្រង់បានភាសិតព្រះគាថាទាំងនេះថា យោ បណមតិមាបេតិ មុសាវាទញ្ច ភាសតិ លោកេ អទិន្នំ អាទិយតិ បទារញ្ច គច្ឆតិ ។ សុរាមេរយបនញ្ច យោ នរោ អនុយុញ្ជតិ ឥធេវមេសោ លោកស្មឹ មូលំ ខនតិ អត្តនោ ។ ឯវំ ភោ បុរិស ជានាហិ បបធម្មា អសញ្ជតា មា នំ លោភោ អធម្មោ ច ចិរំ ទុក្ខាយ រន្ធយុំ ។ ជនណាសម្លាប់សត្វផង និយាយពាក្យកុហកផង កាន់យក វត្ថុដែលគេមិនបានឲ្យក្នុងលោកផង សេពប្រពន្ធរបស់អ្នកដទៃ ផង ជនណាផឹកទឹកសុរា និងមេរ័យផង ជននោះឯង ឈ្មោះថា គាស់រម្លើងឫសគល់របស់ខ្លួន ក្នុងលោកនេះ ដោយពិត ។ ម្នាលបុរសដ៏ចម្រើន ចូរអ្នកដឹងយ៉ាងនេះថា ជនទាំងឡាយ មានធម៌ដ៏លាមក រមែងមិនជាអ្នកសង្រួម ដូច្នេះ លោភៈ និងសភាពមិនមែនធម៌ គឺទោសៈ ចូរកុំ បៀតបៀនអ្នកឲ្យបាននូវសេចក្តីទុក្ខ អស់កាលយូរឡើយ ។