អដ្ឋកថា បញ្ចឧបាសកវត្ថុទី ៧

បទថា សុរាមេរយបនំ បានដល់ ការផឹកនូវសុរា និងមេរ័យណាមួយ នោះឯង ។ បទថា អនុយុញ្ជតិ គឺរមែងសេព បានដល់ រមែងធ្វើឲ្យច្រើន ។ ពីរបទថា មូលំ ខណតិ សេចក្តីថា បរលោក ចូរលើកទុក ក្នុងលោក នេះឯង នរៈនេះធ្វើនូវការបញ្ចាំ ឬលក់នូវទ្រព្យដែលជាដើមទុន មានស្រែ និងចម្ការជាដើម ដែលជាគ្រឿងគប្បីតម្កល់ខ្លួនបាន ផឹកនូវសុរា ឈ្មោះថា រមែងជីកនូវឫសគល់របស់ខ្លួន គឺជាបុគ្គលមិនមានទីពឹង ជាបុគ្គលកំព្រា ត្រាច់ទៅ ។ ព្រះសាស្តា រមែងត្រាស់ហៅបុគ្គលដែលកំណត់កម្ម គឺទ្រុស្តសីល ៥ ដោយពាក្យថា ឯវំ ភោ ។ បទថា បបធម្មា បានដល់ ជាអ្នកមានធម៌លាមក ។ បទថា អសញ្ញតា បានដល់ ដែលវៀរហើយ ចាកការសង្រួម មានការសង្រួម ផ្លូវកាយជាដើម ។ ព្រះបាលីថា អចេតសា ដូច្នេះក៏មាន សេចក្តីថា ជាអ្នក មិនមានចិត្ត ។ ពីរបទថា លោភោ អធម្មោ ច បានដល់ លោភៈ និងទោសៈ ពិត ហើយ កិលេសជាតទាំងពីរនេះ ជាអកុសលដោយពិត ។ បាទព្រះគាថាថា ចិរំ ទុក្ខាយ រន្ធយុំ សេចក្តីថា ធម៌ទាំងនេះ ចូរកុំ សម្លាប់ កុំញាំញីនូវអ្នក ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ទុក្ខទាំងឡាយ មានទុក្ខក្នុង នរកជាដើម អស់កាលយូរ ។ ក្នុងកាលចប់ទេសនា ឧបាសក ៥ នាក់នោះតាំងនៅក្នុងសោតាបត្តិផល ហើយ ព្រះធម្មទេសនាមានប្រយោជន៍ដល់មហាជន ដែលប្រជុំគ្នាហើយ