អដ្ឋកថា ឧជ្ឈានសញ្ញិត្ថេរវត្ថុ ទី ១១

កាលបុគ្គល គយឃ្លាំមើលទោសរបស់បុគ្គលដទៃជាប្រក្រតី មានការសម្គាល់ហេតុ ក្នុងការពោលទោស ( អ្នកដទៃ ) ជានិច្ចជាប្រក្រតី អាសវៈទាំងឡាយរបស់បុគ្គលនោះ តែង ចម្រើន បុគ្គលនោះ ឈ្មោះថា ស្ថិតនៅឆ្ងាយអំពីធម៌ ជា គ្រឿងអស់អាសវៈ ។