អដ្ឋកថា កិសាគោតមីវត្ថុទី ១១

រឿង ឈ្មួញមានទ្រព្យច្រើន ចប់ ៥ រឿង នាងកិសាគោតមី លំនាំដើម ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធនាងកិសោគោតមី ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះថា តំ បុត្តបសុសម្មត្តំ ជាដើម ។ រឿងរ៉ាវខ្ញុំបានពោលហើយ ក្នុងកិច្ចពណ៌នាព្រះគាថា ក្នុងសហស្សវគ្គថា បុគ្គលណា រស់នៅ ១០០ ឆ្នាំ មិនឃើញផ្លូវព្រះនិព្វាន ការរស់នៅសូម្បីតែ ១ ថ្ងៃ របស់លោកអ្នកឃើញផ្លូវព្រះ និព្វាន ប្រសើរជាង ។ ក្នុងកាលនោះ ព្រះសាស្តាត្រាស់ថា ម្នាលកិសាគោតមី គ្រាប់ស្ពៃ ប្រមាណមួយចឹប នាងរកបានហើយឬ កិសាគោតមីពោលថា បពិត្រព្រះអង្គ មិនបានទេ ក្នុងស្រុកទាំងមូល អ្នកស្លាប់នោះឯងមានច្រើនជាងអ្នករស់ ។ លំដាប់នោះ ព្រះសាស្តាត្រាស់នឹងនាងថា នាងយល់ថាបុត្ររបស់នាង បុណ្ណោះស្លាប់ហើយ ការស្លាប់នោះជាធម៌ទៀងពិតរបស់សព្វសត្វ ។ ព្រោះ មច្ចុរាជ អូសសព្វសត្វដែលមានអធ្យាស្រ័យមិនទាន់ពេញបុណ្ណោះ បន្សាត់ទៅក្នុង សមុទ្រ គឺអបាយ ដូចជំនន់ទឹកធំដូច្នោះ ដូច្នេះហើយ កាលទ្រង់សម្តែង ធម៌ ទើបត្រាស់ព្រះគាថានេះថា តំ បុត្តបសុសម្មត្តំ ព្យាសត្តមនសំ នរំ សុត្តំ គាមំ មហោឃោវ មច្ចុ អាទាយ គច្ឆតិ ។ មច្ចុ គឺសេចក្តីស្លាប់ តែងនាំយកនរជនអ្នកស្រវឹងជ្រប់ ក្នុង កូន និងសត្វចិញ្ចឹម មានចិត្តជាប់ជំពាក់ក្នុងអារម្មណ៍ផ្សេងៗ នោះ ដូចជំនន់ទឹកធំ នាំយកអ្នកស្រុកកំពុងដេកលក់ ។ សេចក្តីអធិប្បាយ បណ្តាបទទាំងនោះ ពីរបទថា តំ បុត្តបសុសម្មត្តំ សេចក្តីថា នរៈ នោះដែលបានបុត្រ និងបសុសត្វទាំងឡាយ ដែលដល់ព្រមដោយរូប និង កម្លាំងជាដើមហើយ ស្រវឹង គឺប្រមាទហើយ ដោយបុត្រ និងបសុសត្វទាំងឡាយយ៉ាងនេះថា កូនរបស់អញមានរូបស្អាត មានកម្លាំងបរិបូណ៌ ឈ្លាស អាចក្នុងកិច្ចគ្រប់យ៉ាង