សម្ពហុលភិក្ខុវត្ថុទី ៧

សេចក្តីអធិប្បាយ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ទុក្កតំ សេចក្តីថា កម្មដែលមានទោស ញ៉ាំង សត្វឲ្យប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអបាយ មិនធ្វើល្អជាង គឺប្រសើរ បានដល់ ឧត្តម ។ ពីរបទថា បច្ឆា តប្បតិ សេចក្តីថា ព្រោះកម្មនោះ រមែងដុតរោលក្នុង កាលដែលខ្លួនតាមរពឫកដល់ហើយរឿយៗ ទៅ ។ បទថា សុកតំ សេចក្តីថា ចំណែកកម្មដែលមិនមានទោស មានសុខជាផល ញ៉ាំងសត្វឲ្យប្រព្រឹត្តទៅក្នុង សុគតិតែម្យ៉ាង បុគ្គលធ្វើហើយល្អជាង ។