អដ្ឋកថា អដ្ឋកថា (កបិលមច្ឆវត្ថុទី ១

ក្នុងកាលអស់អាយុ កបិលភិក្ខុកើតក្នុងអវីចី- មហានរក មាតា និងប្អូនស្រីរបស់លោក ដល់នូវទិដ្ឋានុគតិរបស់លោកនោះឯង ជេរបរិភាសភិក្ខុទាំងឡាយ ដែលមានសីលជាទីស្រឡាញ់ហើយ ក៏កើតក្នុង អវីចីមហានរកដូចគ្នា ។ ក្នុងកាលនោះ បុរស ៥០០ នាក់ ធ្វើចោរកម្ម មានការប្លន់ស្រុកជាដើម ជាអ្នកនៅដោយកិរិយារបស់ចោរ ត្រូវពួកមនុស្សក្នុងជនបទ តាមចាប់ហើយ គេចចូលព្រៃ មិនឃើញទីពឹងក្នុងព្រៃនោះ ឃើញភិក្ខុនៅព្រៃជាវត្តមួយរូប ថ្វាយបង្គំហើយ ពោលថា បពិត្រលោកម្ចាស់ សូមលោកម្ចាស់ជាពឹងរបស់ ពួកខ្ញុំផងចុះ ។ ព្រះថេរៈពោលថា ឈ្មោះថា ទីពឹង ដូចគ្នានឹងសីល មិនមានដល់អ្នក ទាំងឡាយ ពួកអ្នកទាំងអស់ ចូរសមាទានសីល ៥ ចុះ ចោរទាំងនោះទទួល ថា សាធុ ដូច្នេះហើយ សមាទានសីលទាំងឡាយ ។ លំដាប់នោះ ព្រះថេរៈ ដាស់តឿនចោរទាំងនោះថា ឥឡូវនេះ ពួកអ្នកជាអ្នកមានសីល ពួកអ្នកមិន គួរកន្លងនូវសីល សូម្បីព្រោះហេតុនៃជីវិតឡើយ ការប្រទូស្តផ្លូវចិត្តក៏មិនគួរ ធ្វើ ចោរទាំងនោះទទួលថា សាធុ ហើយ ។ គ្រានោះ អ្នកជនបទទាំងនោះមកដល់ទីនោះហើយ រកមើលក្នុងទីផ្សេងៗ ជួបចោរទាំងនោះហើយ ក៏នាំគ្នាផ្តាច់ជីវិតទាំងអស់ ពួកចោរទាំងនោះធ្វើ កាលកិរិយាហើយ កើតក្នុងទេវលោក មេចោរបានជាប្រធាននៃទេវបុត្រ ។ ទេវបុត្រទាំងនោះ អន្ទោលទៅក្នុងទេវលោកអស់ពុទ្ធន្តរមួយ ដោយ អំណាចអនុលោម និងបដិលោមក្នុងពុទ្ធុប្បាទកាលនេះ កើតហើយក្នុងស្រុក អ្នកប្រមង់ ៥០០ ត្រកូលជិតទ្វារនគរសាវត្ថី ។ ប្រធានទេវបុត្របដិសន្ធិក្នុង ផ្ទះរបស់ប្រធានអ្នកប្រមង់ ចំណែកទេវបុត្រក្រៅអំពីនេះ បដិសន្ធិក្នុងផ្ទះអ្នក ប្រមង់ដទៃៗ ។ កិច្ចបដិសន្ធិ និងការប្រសូតចាកផ្ទៃមាតានៃជនទាំងនោះមាន ហើយក្នុងថ្ងៃជាមួយគ្នានោះឯង ដោ