អដ្ឋកថា សុមនសាមណេរវត្ថុទី ១២)

ព្រះសាស្តាទ្រង់ប្រមើលមើលអស់សែនកប្ប ទ្រង់ជ្រាបការសម្រេចនៃ សេចក្តីប្រាថ្នារបស់កុលបុត្រនោះហើយ ទើបទ្រង់ព្យាករថា ក្នុងទីបំផុតនៃសែន កប្បបន្ទាប់អំពីកប្បនេះ អ្នកនឹងបានជាភិក្ខុឈ្មោះអនុរុទ្ធត្ថេរ ជាកំពូលជាងភិក្ខុ ទាំងឡាយខាងទិព្វចក្ខុ ក្នុងសាសនារបស់ព្រះពុទ្ធព្រះនាមគោតម ។ កុលបុត្រ ស្តាប់ពាក្យព្យាករនោះហើយ សម្គាល់សម្បត្តិនោះហាក់ដូចជាបានក្នុងថ្ងៃស្អែក ។ កាលព្រះសាស្តាបរិនិព្វានហើយ ទើបសួរការបរិកម្មដើម្បីបានទិព្វចក្ខុ ពួកភិក្ខុ ឲ្យធ្វើគោមដើមច្រើនពាន់ដើម ព័ទ្ធជុំវិញព្រះស្តូបមាស ដែលមានកម្ពស់ ៧ យោជន៍ ហើយឲ្យធ្វើការបូជាដោយប្រទីប ចុតិអំពីអត្តភាពនោះហើយកើតក្នុង ទេវលោក អន្ទោលទៅក្នុងទេវលោក និងមនុស្សលោកអស់មួយសែនកប្ប ក្នុងកប្បនេះ កើតក្នុងត្រកូលជនទុគ៌ត ក្នុងក្រុងពារាណសី អាស្រ័យសុមនសេដ្ឋី ជាអ្នកជញ្ជូនស្មៅរបស់សេដ្ឋីនោះចិញ្ចឹមជីវិត ។ បុរសនោះបានឈ្មោះ ថា អន្នភារៈ សូម្បីសុមនសេដ្ឋី ក៏ថ្វាយមហាទានក្នុងព្រះនគរនោះអស់កាល ជានិច្ច ។ ថ្ងៃមួយ ព្រះបច្ចេកពុទ្ធព្រះនាមថា ឧបរិដ្ឋៈ ចេញអំពីនិរោធសមាបត្តិ ត្រង់ភ្នំគន្ធមាទន៍ហើយគិតថា ថ្ងៃនេះអាត្មាអញនឹងធ្វើសេចក្តីអនុគ្រោះដល់អ្នកណា ហ្ន៎ ជ្រាបថា ថ្ងៃនេះការដែលអាត្មាអញធ្វើសេចក្តីអនុគ្រោះដល់បុរសឈ្មោះ អន្នភារៈគួរ ឥឡូវនេះ បុរសនោះរែកស្មៅចេញអំពីព្រៃហើយនឹងមកផ្ទះ ដូច្នេះ ហើយ ទើបកាន់យកបាត្រ និងចីវរទៅដោយឫទ្ធិ ប្រាកដចំពោះមុខអន្នភារៈ ។