អដ្ឋកថា នដបុត្តកត្ថេរវត្ថុទី ៣៥

ព្រះសាស្តា ទ្រង់ស្តាប់ពាក្យរបស់ភិក្ខុនោះហើយ ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ ទាំងឡាយ បុត្ររបស់តថាគតឈានកន្លងកិលេស ជាគ្រឿងប្រកបទាំងពួង បានហើយ ដូច្នេះហើយ ត្រាស់ព្រះគាថានេះថា ហិត្វា មានុសកំ យោគំ ទិព្វំ យោគំ ឧបច្ចគា សព្វយោគវិសំយុត្តំ តមហំ ព្រូមិ ព្រាហ្មណំ ។ បុគ្គលណា លះកិលេសជាគ្រឿងប្រកប ដែលជារបស់ មនុស្សក ន្លងកិលេសជាគ្រឿងប្រកប ដែលជារបស់ទិព្វ បានហើយ តថាគតហៅបុគ្គលដែលផុតស្រឡះចាកកិលេស ជាគ្រឿងប្រកបទាំងពួងនោះ ថាជាព្រាហ្មណ៍ ។ សេចក្តីអធិប្បាយ បណ្តាបទទាំងនោះ ពីរបទថា មានុសកំ យោគំ បានដល់ អាយុ និងកាមគុណទាំង ៥ ដែលជារបស់មនុស្ស ក្នុងកិលេសជាគ្រឿងប្រកបដែល ជាទិព្វ ក៏ន័យនេះដូចគ្នា ។ បទថា ឧបច្ចគា ជាដើម សេចក្តីថា បុគ្គលណាលះកិលេសជាគ្រឿង ប្រកប ដែលជារបស់មនុស្ស ឈានកន្លងកិលេសគ្រឿងប្រកបដែលជាទិព្វបាន ហើយ តថាគតហៅបុគ្គលនោះដែលផុតស្រឡះចាកកិលេស ជាគ្រឿងប្រកប ៤ យាងបានហើយ ថាជាព្រាហ្មណ៍ ។ ក្នុងកាលចប់ទេសនា មហាជនបានសម្រេចអរិយផលទាំងឡាយ មាន សោតាបត្តិផលជាដើម ដូច្នេះឯង ។ រឿង ភិក្ខុធ្លាប់ជាអ្នករបំមួយរូប ចប់