អដ្ឋកថាសុន្ទរីសូត្រ

សុន្ទរីសូត្រទី ៨ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ [ ១០២-១០៤ ] អត្ថនៃបទជាដើមថា សក្កតោ ខ្ញុំបានពោលខាងដើម នោះឯង ។ បទថា អសហមានា ប្រែថា អត់ធន់មិនបាន ។ អធិប្បាយថា អាក់អន់ ភ្ជាប់សេចក្តីថា អត់ធន់នឹងសក្ការៈរបស់ភិក្ខុសង្ឃមិនបាន ។ បទថា សុន្ទរី ជាឈ្មោះរបស់ស្ត្រីនោះ ។ បានឮថា ក្នុងពេលនោះ បណ្តាបរិព្វាជិកាទាំងអស់ នាងជាអ្នកមានរូប ស្អាត គួរសរសើរ គួរជ្រះថ្លា ប្រកបដោយពណ៌សម្បុរកាយយ៉ាងក្រៃលែង ហេតុនោះឯង ទើបឈ្មោះថា សុន្ទរី ។ នាងមិនទាន់ឆ្លងវ័យក្រមុំនៅឡើយ មិនដាក់ចិត្តក្នុងការប្រព្រឹត្ត ។ ព្រោះហេតុនោះ ទើបតិរ្ថិយទាំងនោះបញ្ជូននាង ទៅក្នុងបាបកម្ម ។ ពិតហើយ តិរ្ថិយទាំងនោះវិនាសលាភសក្ការៈទៅឯង តាំងពីកាលដែលព្រះពុទ្ធកើតឡើង ឃើញលាភ និងសក្ការៈមិនមានប្រមាណ ប្រព្រឹត្តទៅដល់ព្រះមានព្រះភាគ និងភិក្ខុសង្ឃ ដោយន័យដែលមកហើយ ក្នុងអដ្ឋកថាអក្កោសកសូត្រខាងដើម ទើបនាំគ្នាច្រណែន ប្រឹក្សាគ្នាថា ចាប់ តាំងពីព្រះសមណគោតមកើតឡើងហើយ ពួកយើងនាំគ្នាវិនាស សាបសូន្យ លាភ សក្ការៈ បុគ្គលណាម្នាក់មិនដឹងថា ពួកយើងមាន ព្រោះអាស្រ័យ ហេតុអ្វីហ្ន៎ ទើបសត្វលោកនាំគ្នាជ្រះថ្លាក្រៃលែង ក្នុងព្រះសមណគោតម នាំ សក្ការៈចូលទៅថ្វាយដ៏ច្រើន ។ ក្នុងបណ្តាតិរ្ថិយទាំងនោះ តិរ្ថិយម្នាក់ថ្លែង ឡើងថា ព្រះសមណគោតមប្រសូតក្នុងត្រកូលខ្ពស់ ទ្រង់ប្រសូតតាមបវេណី របស់មហាសម្មតិរាជដែលមិនលាយឡំ ។ តិរ្ថិយម្នាក់ទៀតពោលឡើងថា ក្នុង កំណើតនៃត្រកូលវង្ស ទ្រង់មានហេតុគួរអស្ចារ្យប្រាកដច្រើន ។ តិរ្ថិយម្នាក់ ទៀត ពោលថា ព្រះបាទទាំងគូរបស់ព្រះអង្គ ដែលនាំចូលទៅថ្វាយបង្គំ កាលទេវិលតាបស បែរជាទៅតាំងនៅត្រង់ជដារបស់ទេវិលតាបសនោះ ។