ទុតិយរាគសូត្រ

ខ្ញុំបានស្តាប់មកថា ពាក្យនុ៎ះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ហើយ ព្រះអរហន្តសម្តែងហើយ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលណាមួយ ទោះជា ភិក្ខុក្តី ភិក្ខុនីក្តី មិនបានលះរាគៈ មិនបានលះទោសៈ មិនបានលះមោហៈទេ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលនេះ ហៅថា មិនបានឆ្លងនូវសមុទ្រ ( គឺសំសារ ) ដែលប្រកបដោយរលកធំ ប្រកបដោយរលកតូច ( គឺសេចក្តីក្រោធ និងឧបាយាសៈ ) ប្រកបដោយអាវដ្តៈ ( គឺកាមគុណ ៥ ) ប្រកបដោយការចាប់ ទាំងប្រកបដោយអារក្សទឹក ( គឺវិសភាគបុគ្គលដែលប្រាកដស្មើ ដោយមករ កាច និងត្រីកាច ) ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលណាមួយ ទោះជាភិក្ខុក្តី ភិក្ខុនីក្តី បានលះរាគៈ លះទោសៈ លះមោហៈហើយ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលនេះ ហៅថា បានឆ្លងសមុទ្រ ដែលប្រកបដោយរលកធំ ប្រកបដោយ រលកតូច ប្រកបដោយអាវដ្តៈ ប្រកបដោយការចាប់ ទាំងប្រកបដោយអារក្ស ទឹក បានឈ្មោះថា ខីណាសវព្រាហ្មណ៍ បានឆ្លងទៅកាន់ត្រើយខាងនាយ ហើយស្ថិតនៅលើគោក ( គឺព្រះនិព្វាន ) ។ លុះព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សម្តែង សេចក្តីនុ៎ះហើយ ទ្រង់ត្រាស់គាថាព័ន្ធនេះ ក្នុងសូត្រនោះថា បុគ្គលណា ឃ្លាតចាករាគៈផង ទោសៈផង អវិជ្ជាផង បុគ្គលនោះ ឈ្មោះថា បានឆ្លងនូវសមុទ្រនេះ ដែល ប្រកបដោយការចាប់ ប្រកបដោយអារក្សទឹក ទាំង ប្រកបដោយរលកធំ គួរខ្លាច ដែលឆ្លងបានដោយ កម្រ ជាអ្នកកន្លងនូវកិលេស ជាគ្រឿងជាប់ចំពាក់ លះបង់មច្ចុ មិនមានឧបធិ បានលះបង់ទុក្ខ ដើម្បីមិនទៅកើតក្នុង ភពថ្មីទៀត បុគ្គលនោះ ឈ្មោះថា សម្រេចប្រយោជន៍ គឺព្រះនិព្វាន រមែងមិនដល់នូវការរាប់ដោយ ( នាម និងគោត្ត ) ឡើយ តថាគតពោលថា បុគ្គលនោះ បានញ៉ាំងមច្ចុរាជឲ្យវង្វេង ។