អគ្គិសូត្រ

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភ្លើងនេះមាន ៣ យ៉ាង ។ ភ្លើង ៣ យ៉ាង តើដូចម្តេច ។ ភ្លើង គឺរាគៈ ១ ភ្លើង គឺទោសៈ ១ ភ្លើង គឺមោហៈ ១ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភ្លើងមាន ៣ យ៉ាងនេះឯង ។ ភ្លើង គឺរាគៈ រមែងដុតពួកសត្វ ដែលត្រេកត្រអាលជ្រប់ នៅក្នុងកាម ចំណែកភ្លើង គឺទោសៈ រមែងដុតពួកជន ដែលមានចិត្តព្យាបាទ ជាអ្នកសម្លាប់សត្វ ឯភ្លើង គឺ មោហៈ រមែងដុតពួកសត្វដែលវង្វេង មិនឈ្លាសវៃក្នុង អរិយធម៌ ។ ពួកសត្វដែលមិនស្គាល់ភ្លើងទាំងនេះ ជា អ្នកត្រេកត្រអាលក្នុងសក្កាយ ( ឧបាទានក្ខន្ធ ៥ ) រមែង ញ៉ាំងភ្លើងទាំងនោះឲ្យចម្រើន ទាំងញ៉ាំងនរក តិរច្ឆាន កំណើតអសុរកាយ និងបិត្តិវិស័យឲ្យចម្រើន មិនផុត ចាកចំណងមារបានឡើយ ។ លុះតែបុគ្គលទាំងឡាយ ណា ប្រកប ( ដោយភាវនា ) ក្នុងសាសនាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ បុគ្គលទាំងនោះ មានសេចក្តី សម្គាល់ថា មិនស្អាតជានិច្ច ទើបញ៉ាំងភ្លើង គឺរាគៈឲ្យ រលត់បាន ជាសត្វខ្ពង់ខ្ពស់ជាងជន ទើបញ៉ាំងភ្លេង គឺ ទោសៈ ឲ្យរលត់ ដោយមេត្តាភាវនាបាន ទាំងញ៉ាំងភ្លើង គឺមោហៈឲ្យរលត់ ដោយប្រាជាជាគ្រឿងទម្លុះទម្លាយ កិលេស ។ លុះភិក្ខុទាំងនោះ មានប្រាជាជាគ្រឿងរក្សា ខ្លួន មិនខ្ជិលច្រអូស ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ រម្លត់ភ្លើងកិលេស បានហើយ រមែងរលត់ទាំងខន្ធ មិនមានសេសសល់ កន្លងផុតនូវទុក្ខ មិនមានសេសសល់ ។ អ្នកប្រាជទាំងឡាយ ជាអ្នកឃើញនូវអរិយធម៌ ( និព្វាន និងសច្ចៈ ៤ ) ដល់នូវវេទ ព្រោះដឹងដោយប្រពៃ ដឹងច្បាស់នូវធម៌