សុលភសូត្រ

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ វត្ថុដែលតិចតួចផង ងាយបានផង វត្ថុ ទាំងនោះ មិនមានទោសផង នេះមាន ៤ ។ វត្ថុទាំង ៤ តើដូចម្តេច ។ ម្នាល ភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្តាចីវរទាំងឡាយ បំសុកូលចីវរ ជារបស់តិចតួចផង ងាយ បានផង ចីវរនោះ ជារបស់មិនមានទោសផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្តា ភោជនទាំងឡាយ បិណ្ឌិយាលោបភោជន ជារបស់តិចតួចផង ងាយបានផង ភោជននោះ ជារបស់មិនមានទោសផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្តា សេនាសនៈទាំងឡាយ រុក្ខមូលសេនាសនៈ ជារបស់តិចតួចផង ងាយបាន ផង សេនាសនៈនោះ ជារបស់មិនមានទោសផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បណ្តាភេសជ្ជៈទាំងឡាយ ទឹកមូត្រស្អុយ ជារបស់តិចតួចផង ងាយបានផង ទឹកមូត្រនោះ ជារបស់មិនមានទោសផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ វត្ថុ ៤ នេះ ឯង ជារបស់តិចតួចផង ងាយបានផង វត្ថុទាំងនោះ ជារបស់មិនមានទោស ផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ វេលាណា ភិក្ខុត្រេកអរដោយរបស់តិចតួចផង ងាយបានផង មិនមានទោសផង តថាគតពោលនូវគុណណាមួយ របស់ភិក្ខុ នេះ ថាជាអង្គនៃសមណភាព ។ កាលបើភិក្ខុត្រេកអរ ដោយវត្ថុមិនមានទោស ជារបស់ តិចតួច ជារបស់ងាយបានហើយ រមែងមានចិត្តមិន ចង្ហៀតចង្អល់ ព្រោះប្រារព្ធនូវសេនាសនៈ ចីវរ ទឹក និងភោជនឡើយ ភិក្ខុនោះ មិនទើសទាល់ ក្នុងទិស ទាំងឡាយឡើយ ។ ធម៌ទាំងឡាយណា ដែលតថាគត ពោលទុកហើយ ថាជាធម៌សមគួរដល់សមណភាព ធម៌ ទាំងនោះ ភិក្ខុអ្នកសន្តោស មិនប្រហែសធ្វេស បាន ហើយ ។ សូត្រទី ២ ។