អដ្ឋកថាកុហនសូត្រ

ក្នុងកុហនសូត្រទី ៩ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា កុហា បានដល់ ជាអ្នកបោកបញ្ឆោត ដោយរឿងកុហក មានការរាយមន្ត ជាដើម អធិប្បាយថា ជាអ្នកធ្វើនូវការបោកបញ្ឆោត ដើម្បីប្រកាសគុណដែល ខ្លួនមិនមានឲ្យអ្នកដទៃជឿ ។ បទថា ថទ្ធា សេចក្តីថា ជាអ្នកមានចិត្តរឹងត្អឹង ដោយកោធៈ និងមានះ គឺជាអ្នកមិនធ្វើនូវការកោតក្រែងក្នុងគ្រូទាំងឡាយ ដែលគួរធ្វើសេចក្តីគោរព មិនឱនលំទោន ត្រាច់ទៅមក ដូចលេបចម្រៀក ដែកចូលទៅហើយ ឈររឹងខ្លួន ដូច្នោះ ព្រោះសេចក្តីក្រោធដែលត្រាស់ អង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាតហើយ យ៉ាងនេះថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលពួក ខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ជាអ្នកក្រោធ ច្រើនដោយសេចក្តីតានតឹង សូម្បីគេពោល តែបន្តិចបន្តួច ក៏ជាប់ចិត្តក្រោធ ព្យាបាទ ប្រកាន់ រឹងត្អឹង ធ្វើសេចក្តីក្រោធ ទោសៈ និងសេចក្តីមិនសប្បាយចិត្តឲ្យកើតប្រាកដឡើង ដូច្នេះ ។ ព្រោះភាពជា បុគ្គលប្រដៅក្រ ដូចព្រះតម្រាស់ក្នុងមជ្ឈិមនិកាយ មូលបណ្ណាសកយ៉ាង នេះថា ភិក្ខុនោះ នៅជាអ្នកដែលគេប្រដៅបានដោយក្រ ប្រកបដោយធម៌ ដែលធ្វើឲ្យជាអ្នកប្រដៅក្រ ជាអ្នកមិនចេះអត់ធន់ ជាអ្នកមិនកាន់យកនូវ ពាក្យប្រដៅដោយចំណែកខាងស្តាំ ដូច្នេះ ។ ព្រោះការស្រវឹង មានការស្រវឹង ក្នុងជាតិជាដើម ដូចព្រះតម្រាស់ក្នុងវិភង្គថា សេចក្តីស្រវឹងព្រោះជាតិ សេចក្តី ស្រវឹងព្រោះគោត្រ សេចក្តីស្រវឹងព្រោះការមិនមានរោគ សេចក្តីស្រវឹងព្រោះ វ័យ សេចក្តីស្រវឹងព្រោះជីវិត ដូច្នេះ ។