គាថាទី ១៨

គាថាថា សីតញ្ច ដូច្នេះ មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា ក្នុងនគរពារាណសី ព្រះរាជាព្រះនាមសីតាលុកព្រហ្មទត្ត ទ្រង់ផ្នួសហើយ គង់ក្នុងកុដិដែលនៅក្នុងព្រៃ កាលប្រទេសនោះរងា ក៏មាន សេចក្តីរងា កាលក្តៅក៏មានការក្តៅ ព្រោះជាប្រទេសតាំងនៅក្នុងទីវាល ភិក្ខា ក្នុងគោចរគ្រាម ក៏មិនបានតាមត្រូវការ ទឹកសម្រាប់អ្នកត្រូវការទឹក ក៏រកបាន លំបាក សូម្បីខ្យល់ របោម សត្វលូន វារ ក៏បៀតបៀន ព្រះរាជាទ្រង់ព្រះរាជ តម្រិះដូច្នេះថា ក្នុងទីប្រមាណកន្លះយោជន៍អំពីនេះ មានប្រទេសដែលសម្បូរ អន្តរាយ សរីរៈទាំងនោះ រមែងមិនមានក្នុងប្រទេសនោះ ណ្ហើយចុះ អញនឹង ទៅក្នុងប្រទេសនោះ កាលនៅជាផាសុក ក៏អាចសម្រេចសុខបាន ។ ព្រះរាជាមានព្រះរាជតម្រិះទៀតថា ធម្មតាបព្វជិតទាំងឡាយមិនគួរធ្លាក់ ក្នុងអំណាចបច្ច័យ និងរមែងញ៉ាំងចិត្តបែបនោះឲ្យប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអំណាច មិន ប្រព្រឹត្តទៅតាមអំណាចចិត្ត អញនឹងមិនទៅ កាលទ្រង់ពិចារណាហើយ ទ្រង់ មិនយាងទៅ ទ្រង់ពិចារណាចិត្តដែលកើតហើយយ៉ាងនេះ អស់វារៈ ៣ ដង ហើយយាងត្រឡប់ តាំងអំពីនោះ ក៏គង់នៅក្នុងព្រៃនោះអស់ ៧ ឆ្នាំ ទ្រង់ បដិបត្តិប្រពៃ ទ្រង់ធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់នូវបច្ចេកពោធិញ្ញាណហើយ ត្រាស់ឧទាន គាថានេះថា បុគ្គលគ្របសង្កត់នូវសត្រូវទាំងអស់នុ៎ះ គឺត្រជាក់ ក្តៅ គម្លាន សម្រេក ខ្យល់ និងកម្តៅថ្ងៃ របោម និងពស់ហើយ គប្បីត្រាច់