គាថាទី ២៨

ក្រៃលែង គឺច្រើន ដូចគ្នានឹងទឹកក្នុងសមុទ្រទាំង ៤ ព្រោះហេតុនោះ ទើប ព្រះបច្ចេកពុទ្ធពោលថា មានការត្រេកអរតិច មានទុក្ខច្រើន ដូច្នេះ ។ បទថា គណ្ឌោ ឯសោ សេចក្តីថា បញ្ចកាមគុណនេះ ប្រៀបដូចសន្ទូច ដោយអំណាចបង្ហាញឲ្យត្រេកអរហើយ អូសមក ។ បទថា ឥតិ ញត្វា មតិមា សេចក្តីថា បុរសបណ្ឌិតដែលមានប្រាជ្ញា ដឹងយ៉ាងនេះហើយ គប្បី លះនូវកាមទាំងឡាយចោល ត្រាច់ទៅម្នាក់ឯង ដូចកុយរមាស ដូច្នោះ ។ គាថាថា សន្ទាលយិត្វាន ដូច្នេះ មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា ក្នុងនគរពារាណសី មានព្រះរាជាព្រះនាមអនិវត្តព្រហ្មទត្ត ។ ព្រះរាជាយាងចូលកាន់សង្រ្គាម ទ្រង់បរាជ័យហើយមិនយាងត្រឡប់ ឬទ្រង់ ប្រារព្ធរាជកិច្ចដទៃមិនទាន់សម្រេច ក៏មិនត្រឡប់ ព្រោះហេតុនោះ ទើបជន ទាំងឡាយហៅទ្រង់យ៉ាងនោះ ។ ថ្ងៃមួយ ទ្រង់យាងទៅកាន់ព្រះរាជឧទ្យាន ។ ដោយសម័យនោះ ភ្លើងឆេះព្រៃ ភ្លើងនោះឆេះស្លឹកឈើស្ងួត និងវត្ថុមានស្មៅ ដែលជ្រុះទៅដីជាដើម រាលទៅមិនត្រឡប់ ព្រះរាជាទ្រង់ឃើញភ្លើងនោះហើយ ទ្រង់ញ៉ាំងនិមិត្តដែលប្រៀបដូចភ្លើងនោះ ឲ្យកើតឡើងថា ភ្លើងព្រៃនេះ យ៉ាង ណា ភ្លើង ១១ កង ក៏ដូច្នោះដូចគ្នា ឆេះសត្វទាំងឡាយមិនវិលត្រឡប់ ញ៉ាំង ទុក្ខធំឲ្យកើតឡើង ក្នុងកាលណាហ្ន៎ អញមិនគប្បីឲ្យទុក្ខបែបនេះវិលត្រឡប់ គប្បីដុតកិលេសទាំងឡាយដោយភ្លើង គឺអរិយមគ្គញ្ញាណ ដូចភ្លើងនេះ ទៅ មិនត្រឡប់ ។ បន្ទាប់អំពីនោះ ព្រះរាជាយាងទៅមួយស្របក់ ទ្រង់ឃើញអ្នកប្រមង់ កំពុងចាប់ត្រីក្នុងស្ទឹង ត្រីធំមួយជាប់សំណាញ់របស់អ្នកប្រមង់ទាំងនោះ បាន ទម្លាយសំណាញ់គេចទៅ អ្នកប្រមង់ទាំងនោះស្រែកថា ត្រីទម្លាយសំណាញ់ គេចទៅហើយ ។