អដ្ឋកថាសូចិលោមសូត្រ

ក្នុងសូចិលោមសូត្រទី ៥ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះជាដើម ។ សួរថា សូត្រនេះកើតឡើងដូចម្តេច ឆ្លើយថា អត្ថុប្បត្តិហេតុរបស់សូត្រ នេះ មានជាក់ច្បាស់ ដោយន័យដែលខ្ញុំពោលក្នុងពណ៌នាអត្ថ ក្នុងបទថា គយាយំ វិហរតិ ដង្កិតមព្ចោ សូចិលោមស្ស យក្ខស្ស ភវនេ នេះ ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យថា គយា គឺអ្វី គ្រែដែលមានមេគ្រែ គឺអ្វី ព្រោះហេតុអ្វី ទើបព្រះមានព្រះភាគគង់នៅត្រង់ភពរបស់យក្ខនោះ ខ្ញុំនឹងពោលឆ្លើយតទៅ ស្រុកក្តី កំពង់ទឹកក្តី លោកហៅថា គយា ស្រុក និងកំពង់ទាំង ២ នោះ ក៏សមគួរក្នុងព្រះសូត្រនេះ ព្រោះថា ព្រះមានព្រះភាគសូម្បីគង់នៅក្នុង ប្រទេស មិនឆ្ងាយអំពីស្រុកគយា លោកក៏ហៅថា គយាយំ វិហរតិ ។ ក្នុងទីជិត គឺទីមិនឆ្ងាយ បានដល់ ទីជិតទ្វារនៃស្រុកនោះ មានគ្រែដែលមាន មេគ្រែនោះតាំងនៅ ព្រះមានព្រះភាគគង់នៅត្រង់កំពង់គយា លោកក៏ហៅថា គយាយំ វិហរតិ ហើយត្រង់កំពង់គយានោះ មានគ្រែដែលមានមេគ្រែនោះ តាំងនៅ ។ គ្រែថ្មដែលគេលើកថ្មមួយបន្ទះដាក់លើដុំថ្ម ៤ ដុំ ហៅថា ដង្កិតមញ្ច ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់អាស្រ័យ ដង្កិតមញ្ច នោះ ដែលជាភពរបស់យក្ខ ដូចភពរបស់អាឡវកយក្ខ ។ ម្យ៉ាងទៀត ព្រោះហេតុដែលព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ចេញអំពីសមាបត្តិ ដែលប្រកបដោយព្រះមហាករុណា ក្នុងកាលទៀបភ្លឺថ្ងៃនោះ ទ្រង់ប្រមើល មើលសត្វលោក ដោយពុទ្ធចក្ខុ ទ្រង់បានឃើញឧបនិស្ស័យនៃសោតាបត្តិផល របស់យក្ខទាំង ២ គឺសូចិលោមយក្ខ និងខរយក្ខ ដូច្នោះ ទើបទ្រង់កាន់បាត្រ និងចីវរខាងក្នុងអរុណនោះឯង យាងមកកាន់បទេសដែលជាកំពង់នោះ ជាទីកន្លែង ស្មោកគ្រោក ជាទីហូរចេញនូវរបស់មិនស្អាត មានប្រការផ្សេងៗ មាន ទឹកមាត់ និងទឹកសម្បោរជាដើម របស់មហាជនដែលមកប្រជុំគ្នាអំពីទិស