អដ្ឋកថា ទុតិយនាវាវិមាន

ទុតិយនាវាវិមាន មានពាក្យផ្តើមថា សុវណ្ណច្ឆទនំ នាវំ ជាដើម ។ ទុតិយនាវាវិមាននេះ មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ កាលព្រះដ៏មានព្រះភាគ គង់នៅក្នុងក្រុងសាវត្ថី ព្រះថេរៈជាខីណា ស្រពមួយរូបកាលកេកោចូលវស្សា បំណងនឹងចាំវស្សាក្នុងវត្តជិតស្រុក ទើប ចេញអំពីក្រុងសាវត្ថីដើរផ្លូវឆ្ងាយ ក្រោយអំពីឆាន់អាហារហើយ បែរមុខទៅកាន់ ស្រុកនោះ លំបាកកាយ ស្រេកទឹក ព្រោះធ្វើដំណើរនឿយហត់ មកដល់ ស្រុកមួយក្នុងរវាងផ្លូវ មិនឃើញទីដែលមានម្លប់ និងទឹក ខាងក្រៅស្រុក ត្រូវសេចក្តីហត់នឿយគ្របសង្កត់ ទើបឃ្លុំចីវរចូលទៅកាន់ស្រុកឈរ ត្រង់ ទ្វារផ្ទះមួយជិត ៗ នោះឯង ។ ក្នុងផ្ទះនោះ មានស្រីម្នាក់ ឃើញព្រះថេរៈ ក៏សួរថា លោកម្ចាស់និមន្តមកអំពីណា ដឹងថាធ្វើដំណើរឆ្ងាយ ហត់ នឿយ និងស្រេកទឹក ទើបពោលថា និមន្តចូលមកចុះ ហើយនិមន្តឲ្យ ចូលក្នុងផ្ទះ ពោលថា សូមនិមន្តគង់ត្រង់នេះ ហើយក្រាលអាសនៈប្រគេន កាលព្រះថេរៈអង្គុយលើអាសនៈនោះហើយ នាងក៏ប្រគេនទឹកលាងជើង និង ប្រេងលាបជើង កាន់ផ្លិតស្លឹកត្នោតបក់ប្រគេន ។ កាលកម្តៅស្ងប់ហើយ នាងក៏ផ្សំទឹកបាន ដែលមានរសផ្អែម ត្រជាក់ក្រអូបប្រគេន ។ ព្រះថេរៈ ឆាន់ទឹកបាន នោះហើយ ក៏ស្ងប់នូវសេចក្តីលំបាកផ្លូវកាយ ធ្វើអនុមោទនា ហើយ ក៏ចៀសចេញទៅ ។ ក្រោយមក នាងក៏ស្លាប់ ទៅកើតក្នុងឋាន តាវត្តិង្ស ។ រឿងទាំងអស់គប្បីជ្រាបថា ដូចគ្នានឹងបឋមនាវាវិមាន មុននោះ ឯង សូម្បីក្នុងគាថាទាំងឡាយ ក៏បានពោលទុកហើយ ។