អដ្ឋកថា ទុតិយភិក្ខាទាយិកាវិមានទី ១១

វគ្គដូច្នេះឯង ។ ចប់ វគ្គ ទី ២ ក្នុងឥត្ថីវិមាន ។ ចប់ ភាណវារៈ ទី ១ ។ អដ្ឋកថា ទុតិយភិក្ខាទាយិកាវិមាន ទុតិយភិក្ខាទាយិកាវិមានមានពាក្យផ្តើមថា អភិក្កន្តេន វណ្ណេន ដូច្នេះជាដើម ។ ទុតិយភិក្ខាទាយិកាវិមាន មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ គង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័នកលន្ទកនិវាបស្ថាន ក្នុង ក្រុងរាជគ្រឹះ ។ ក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះនោះមានស្រីម្នាក់ជាអ្នកមានសទ្ធា បានឃើញ ព្រះខីណាស្រពមួយរូបកំពុងត្រាច់បិណ្ឌបាត និមន្តឲ្យចូលទៅកាន់ផ្ទះរបស់ខ្លួន ហើយបានប្រគេនភោជនាហារ ។ សម័យក្រោយមក នាងស្លាប់ទៅកើត ក្នុងតាវត្តិង្សភព ។ ពាក្យដ៏សេស ដូចគ្នានឹងវិមានកន្លងមកនោះឯង ។ ព្រះមហាមោគ្គល្លានត្ថេរ សួរទេពធីតានោះដោយគាថានេះថា ម្នាលទេវតា នាងមានសម្បុរល្អ ញ៉ាំងទិសទាំងពួង ឲ្យភ្លឺ ច្បាស់ដូចផ្កាយព្រឹក ឋិតនៅ ព្រោះហេតុអ្វី បានជានាងមាន សម្បុរបែបនោះ ។ បេ ។ បានជានាងមានសម្បុរភ្លឺច្បាស់សព្វ ទិស ។ ទេវតានោះដែលព្រះមោគ្គល្លានសួរហើយមានចិត្តត្រេកអរ ។ បេ ។ នូវផលនៃកម្មនេះថា ខ្ញុំកាលដែលកើតជាមនុស្ស ក្នុង ពួកមនុស្ស អំពីជាតិមុន ក្នុងមនុស្សលោក បានឃើញ ព្រះពុទ្ធ មានធូលីគឺរាគៈ ទៅប្រាសហើយ ព្រះអង្គមានព្រះ ហបឫទ័យថ្លា មិនល្អក់ ក៏មានចិត្តជ្រះថ្លា បានថ្វាយចង្ហាន់ដល់ ព្រះអង្គ ដោយដៃរបស់ខ្លួន ព្រោះហេតុនោះ បានជាខ្ញុំមាន សម្បុរបែបនោះ ។ បេ ។ បានជាខ្ញុំមានសម្បុរភ្លឺច្បាស់សព្វ ទិស ។