អដ្ឋកថា បារិច្ឆត្តកវិមានទី ១០

បារិច្ឆត្តកវិមាន មានពាក្យផ្តើមថា បរិច្ឆត្តកេ កោវិឡារេ ដូច្នេះជាដើម ។ បារិច្ឆត្តកវិមាននោះ មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តជេតពនមហាវិហារ ទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ សម័យនោះ ឧបាសកម្នាក់នៅក្នុងក្រុងសាវត្ថី ចូលទៅគាល់ព្រះដ៏មាន ព្រះភាគ និមន្តឆាន់ភត្តាហារក្នុងថ្ងៃស្អែក ទើបរៀបចំបារាំធំក្បែរទ្វារផ្ទះរបស់ ខ្លួន បាំងវាំងននដោយជុំវិញ ចងពិដានខាងលើ លើកទង់ជ័យនិងទង់ជ្វាលា ជាដើមព្យួរសំពត់ពណ៌ចម្រុះផ្សេងៗនិងកម្រងគ្រឿងក្រអូប កម្រងផ្កា កម្រង មាល័យ ក្រាលអាសនៈក្នុងទីដែលរាបស្មើហើយ ក្រាបទូលភត្តកាល ឲ្យ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ជ្រាប ។ លំដាប់នោះ ក្នុងពេលព្រឹកព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ស្លៀកស្បង់ដណ្តប់ ចីវរ កាន់បាត្រយាងចូលទៅកាន់បារាំ ដែលតាក់តែងដូចទេវវិមាន គង់លើ អាសនៈដែលគេក្រាលទុក បញ្ចេញនូវព្រះរស្មីរាប់ពាន់ដូចធ្វើអន្លង់អណ្ណវៈ ឲ្យភ្លឺរុងរឿង ។ ឧបាសក បានបូជាព្រះដ៏មានព្រះភាគដោយគ្រឿងក្រអូប ផ្កា ធូមគន្ធៈនិងប្រទីប ។ សម័យនោះ ស្រីរកឧសម្នាក់ ឃើញដើមអសោកមានផ្ការីកស្គុសស្គាយ ក្នុងព្រៃអន្ធវ័ន ទើបកាន់យកផ្កាអសោកជាច្រើនធ្វើជាបាច់ ដោតទងដោយទង ដើរមក ឃើញព្រះដ៏មានព្រះភាគគង់ក្នុងទីនោះ មានចិត្តជ្រះថ្លា ទើបយកផ្កា ទាំងនោះក្រាលជាកម្រាលផ្កាជុំវិញអាសនៈ ធ្វើការបូជា ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ថ្វាយបង្គំធ្វើប្រទក្សិណ ៣ ជុំ នមស្ការហើយត្រឡប់ទៅ ។