ចតុរិត្ថីវិមានទី ៧

( ព្រះមោគ្គល្លានសួរថា ) មានសម្បុរដ៏រុងរឿង ។ បេ ។ ទាំងសម្បុរ របស់នាងក៏ភ្លឺច្បាស់សព្វទិស ។ ទេវតានោះ ដែលព្រះមោគ្គល្លានសួរហើយ មានចិត្តត្រេកអរ ។ បេ ។ ផល នៃកម្មនេះថា ខ្ញុំបានប្រគេននូវផ្ការាជព្រឹក្សមួយបាច់ ដល់ភិក្ខុកាលនិមន្តទៅបិណ្ឌបាតក្នុង នគរដ៏ប្រសើរ មានផែនដីខ្ពស់ ឈ្មោះបណ្ណកតៈ ជាក្រុងគួរត្រេកអរនៃពួក ជនអ្នកនៅក្នុងដែនឯសិកៈ ព្រោះហេតុនោះ បានជាសម្បុររបស់ខ្ញុំ ប្រាកដ ដូច្នោះ ។ បេ ។ ទាំងសម្បុររបស់ខ្ញុំក៏ភ្លឺច្បាស់សព្វទិស ។ ( ព្រះមោគ្គល្លានសួរថា ) មានសម្បុរដ៏រុងរឿង ។ បេ ។ ទាំងសម្បុររបស់ នាងក៏ភ្លឺច្បាស់សព្វទិស ។ ទេវតានោះ ដែលព្រះមោគ្គល្លានសួរហើយ មានចិត្តត្រេកអរ ។ បេ ។ ផល នៃកម្មនេះថា ខ្ញុំបានប្រគេននូវផ្កាឧប្បលខៀវមួយបាច់ដល់ភិក្ខុ កាលនិមន្តទៅបិណ្ឌបាត ក្នុងនគរដ៏ប្រសើរ មានផែនដីខ្ពស់ ឈ្មោះបណ្ណកតៈ ជាក្រុងគួរត្រេកអរនៃ ពួកជនអ្នកនៅក្នុងដែនឯសិកៈ ព្រោះហេតុនោះ បានជាសម្បុររបស់ខ្ញុំប្រាកដ ដូច្នោះ ។ បេ ។ ទាំងសម្បុររបស់ខ្ញុំក៏ភ្លឺច្បាស់សព្វទិស ។ ( ព្រះមោគ្គល្លានសួរថា ) មានសម្បុរដ៏រុងរឿង ។ បេ ។ ទាំងសម្បុររបស់ នាងក៏ភ្លឺច្បាស់សព្វទិស ។ ទេវតានោះ ដែលព្រះមោគ្គល្លានសួរហើយ មានចិត្តត្រេកអរ ។ បេ ។ ផល នៃកម្មនេះថា ខ្ញុំបានប្រគេន នូវផ្កាឈូកមួយបាច់ ដែលមានក្រអៅស មានស្លឹកខៀវ ដុះក្នុងស្រះមានទឹកដល់ភិក្ខុកាលនិមន្តទៅបិណ្ឌបាត ក្នុងនគរដ៏ប្រសើរ មាន ផែនដីខ្ពស់ ឈ្មោះបណ្ណកតៈ គួរត្រេកអរ នៃពួកជនអ្នកនៅក្នុងដែនឯសិកៈ ព្រោះហេតុនោះ បានជាសម្បុររបស់ខ្ញុំ ប្រាកដដូច្នោះ ។